Rewire in religieuze betovering

Kerken die leeglopen? In ieder geval niet tijdens Rewire. Zowel de Lutherse als de Grote Kerk in Den Haag zaten ramvol ! De organisatie van het elektronische muziekfestival besloot een aanzienlijk deel van de optredens in deze monumentale gebouwen te programmeren. Deadline was bij het driedaagse festival in Den Haag en doet verslag.

Snaargeweld
De keuze voor kerken is uitstekend, zo blijkt al snel. Zoals het een echte kerkdienst betaamt wordt het de gemeenteleden niet gemakkelijk gemaakt. We hebben het over muziek van filmcomponist Mica Levi, uitgevoerd door het Duitse ensemble Stargaze. Dissonant, lang aanhoudend snaargeweld bouwt een bijna ondraaglijke spanning op en rolt als een donderpreek de kerk in. De ijle motieven van de eerste viool en de dreunende contrabas voorkomen dat een toeschouwer het ook maar een seconde in zijn hoofd haalt om weg te dromen. De beklemming die de film oproept valt hierbij in het niet en wordt tot in uiterste perfectie doorgevoerd. Iets meer ontspanning is toegestaan bij de jonge Amerikaanse Kaitlin Aurelia Smith. Voortdurend mixt ze haar eigen stem met kraakheldere synths. De noten volgen elkaar zo traag op, dat ook deze muziek niet zou misstaan in een streng gereformeerde eredienst. Smith’s compositie – misschien het best te omschrijven als lichtvoetige drone – en de visuals trekken je mee de hoogte in. Een religieuze ervaring.

Tegendraads
Ambientproducer Jim Mroz treedt op onder de naam Lussuria. Hij staat staat aan het prille begin van de zaterdagavond geprogrammeerd, als iedereen nog redelijk nuchter is. Maar Jezus, wat zet hij een heerlijk vervoerende set neer. In het programmaboekje staat zijn muziek omschreven als ambient met verwijzingen naar pulp horror. Nou, dat laatste valt best wel mee. Hooguit een tikje spookachtig, maar vooral een sterk begin van de zaterdagavond. Van enige vorm van ingetogenheid is bij Anna Meridith trouwens niets te merken. Een bonte verzameling instrumenten die allemaal flink aanzetten, dat kan zomaar misgaan. Dat gebeurt niet, want de stuwende drums met daaroverheen een tegendraadse trombone combineren allerlei genres tot een wervelend geheel. Een mooie boeking. Meridith komt pas net kijken, maar wekt veel bewondering. Onthoud die naam.

Felgekleurde trip
Het mag duidelijk zijn wie de hoofdact van Rewire is. Al ruim een half uur voor aanvang van het optreden van Animal Collective is de grote zaal van Het Paard van Troje goed vol. De New Yorkse avant-gardecomponisten zijn niet echt voor één genre te vangen, wat tekenend is voor dit festival. Van wat de vier heren uitspoken is weinig te zien, omdat hun equipment en muziekinstrumenten goed in de weg staan. De verbluffend mooie visuals en de muziek maken dit echter meer dan goed. De koningen van de psychedelica verstaan hun vak en de avond ontaardt in een zalig kolkend geheel. Halverwege kakt de set wat in, maar het dierencollectief herpakt zich met FloriDada en eindigt in een magisch felgekleurde en wervelende trip.

Wonderlijke melancholie
Dan het loopen van pianomuziek en beats, waar kennen we dat van? Juist, van Nils Frahm uit Berlijn. En daar heeft de Londense Poppy Ackroyd best veel van weg. Jammer dat ze niet alles live doet, maar dat kleinigheidje buiten beschouwing gelaten zijn we getuigen van een bijzonder intiem en bij vlagen emotioneel optreden. Het Prins27 theater is bomvol en behalve een omvallend bierbekertje hier en daar is het drie kwartier doodstil. Visuals van stromende regen in Brits aandoende landschappen doen de rest. Wonderschoon en melancholisch. Brian Pyle, van Economic Ensemble, is in feite een eenmansband. Hij bespeelt beurtelings keyboards, mengpaneel en gitaar. De Californiër balanceert in zijn set voortdurend tussen ingehouden ambient en wanhopige doom, drone, of hoe je het ook wilt noemen. Een fascinerende man, die vaker naast het podium tussen het publiek dan er op, zijn kunsten vertoont. Pyle vormt in zijn eentje het ensemble, krijgt de zaal vol, en grijpt het publiek blij zijn strot. En dat is knap, want het is zondagmiddag half vijf, en heel Nederland laaft zich buiten aan de eerste warme dag van het jaar. Hulde aan een organisatie die het aandurft om zo gewaagd en uiteenlopend te programmeren. Gelukkig ís er ook publiek voor. Publiek dat ook weleens iets anders wil horen dan glad geproduceerde rommel en zich graag laat verrassen en betoveren. En er zelfs voor naar de kerk gaat.

Bezocht: Rewire Festival
Te zien: Animcal Collective, Battles, Roly Porter e.v.a.
Datum: 1 – 3 april
Meer info vind je op: www.rewirefestival.nl
Foto’s: Mandy Boerboom

Leuk artikel? Deel het met je vrienden!

2 gedachten over “Rewire in religieuze betovering

Geef een reactie