Tom van Blommestein

Voor mij is deadline het platform om mijn mening aan een wat groter publiek op te dringen. Helaas vind ik niet vaak genoeg de tijd om recensies te schrijven, toch vind ik het belangrijk om van gedachte te wisselen over dat wat we mooi, inspirerend of afschuwelijk vinden. Het helpt ons niet alleen te kiezen welke voorstelling, expositie of film we bezoeken, het helpt ons ook kwaliteit te definiëren. Iets waar veel mensen bang voor lijken te zijn; smaken verschillen nu eenmaal. Maar juist in tijden waarin de culturele sector geacht wordt zichzelf te hervormen met behulp van gigantische bezuinigingen is het belangrijk op zoek te gaan naar de daadwerkelijke waarde van kunst. Instituten, kunstenaars en politici wringen zich in de vreemdste bochten om deze waarde tastbaar, het liefst numeriek te maken. Ik ben van mening dat de waarde zich niet in Henk-en-Ingrid-taal laat uitleggen en dat ze vaak ook niet te herkennen is in koude bezoekersaantallen. Kwaliteit laat zich kennen op het scherp van het snede, daar waar opvattingen botsen kunnen we misschien een glimp opvangen van dat wat voor ons allen van belang is. 

Ik studeer regie fictie aan de filmacademie (lichting 2014) en hoop de komende jaren nog veel te kunnen schrijven voor deadline. Voetnoot; Ik wil iedereen oproepen meer te reageren op artikelen, wees niet bang je ongenoegen te uiten! Alleen door interactie kan hier daadwerkelijk iets interessants ontstaan. Lezers, neem jullie verantwoordelijkheid!