Er zijn kleine details die verborgen moeten blijven in een rottend, zwart gat.
Bedlades gevuld met Idols-plakboeken. Fobieën voor spijkerbroeken en alles wat enigszins in die richting komt. Grote tenen. Tongen die niet in staat zijn een rolletje te vormen. Fantasieën over het genot van staand plassen. Obsessieve neigingen wat betreft volumineus krullende snorren.
In het dagelijks leven doe ik mijn uiterste best om deze overgevoelige onderwerpen te vermijden. Daarnaast voel ik mij geroepen tot het fabriceren van te korte jurken, puddingen, onbegrijpelijke verhalen of pogingen tot kunst. Over tien jaar hoop ik in één van deze disciplines mijn brood te verdienen. Met pindakaas, als het even kan.
