Lotte Hoes

Opeens wist ik het: ik word journalist. Dat moment kwam ergens halverwege mijn
middelbareschooltijd in Rotterdam, toen ik begon met bloggen. Mensen vonden mijn
verhaaltjes meestal wel leuk en daar was ik dan weer blij om.

Een paar jaar later was ik klaar om naar de School voor Journalistiek te gaan en
verruilde het kunstenaarsnest waarin ik ben opgegroeid voor een studentenkamertje
in Utrecht. Die kamer was kwalitatief gezien niet helemaal je van het. Ik stopte
kranten tussen de kieren bij de ramen om de boel wat te isoleren. Maar doordat
ik als kind in een oude papierfabriek heb gewoond was dat prima te doen. Oude
papierfabrieken zijn ‘s winters erg koud, maar dat mocht de pret zeker niet drukken.
Het gebouw was namelijk naast een woning vooral een ateliercomplex van een
aantal kunstenaars, waaronder dus mijn vader en moeder. Hoe cool is dat?

Mijn journalistieke interesse is vrij breed: van korte nieuwsverslagen over politiek tot
kleine, onverwachte interviews met een random iemand die ik in de trein ben tegen
gekomen. Bij het laatste verbaas ik me iedere keer weer over de leuke verhalen die
daaruit voort komen. Verder nog veel liefde voor social media. (Hyves is ouderwets,
maar de liefhebber kan me altijd vinden op Twitter en Facebook.)
Hoe dan ook, de kunstsector blijft een speciaal plekje hebben. Ik schrijf er echt graag
over en heb dat dan ook gedaan voor verschillende media. Maar voor deadline.nl
schrijven is natuurlijk het leukst. Theater, film, boeken, het is allemaal mijn kopje
thee.