Wallflower is een grote teleurstelling voor liefhebbers van Diana Krall

★★ – Je zou denken dat je na vijf Grammy’s, acht Juno Awards en meer dan 15 miljoen verkochte albums moeilijk een misstap kan maken, maar het is Diana Krall gelukt. De jazzpianiste en -zangeres slaat met haar nieuwe album Wallflower de plank compleet mis door haar piano links te laten liggen en te verzanden in welbekende covers.

Zigzaggen
Diana Krall is hoogstwaarschijnlijk de populairste vrouwelijke jazzartiest van het moment en met al haar gouden en platina platen op zak kan ze in principe doen wat ze wil in haar albums. Sinds haar fenomenale album Live in Paris, zigzagt de Canadese blondine dan ook met haar albums van zelfgeschreven songs (The Girl In The Other Room), naar big-band begeleiding (From This Moment On) en recentelijk naar een terugkeer naar de jaren ’20 en ’30 (Glad Rag Doll). Er was één ding waar je echter altijd van op aan kon: haar fantastisch pianospel.

Bijrol voor de piano
Nu is er Wallflower, waar het pianospel compleet afwezig is. De titelsong is een cover van Bob Dylan en wordt uitgevoerd samen met Blake Mills. Diana Kralls vocale kwaliteiten zijn er zeer op vooruit gegaan sinds haar ontmoeting met haar huidige man, muzikant Elvis Costello, maar kunnen absoluut geen album dragen. De trage, eentonige songs liggen haar stem goed, maar zorgen er ook voor dat er geen diversiteit in het album te vinden is. Nummers die al kapot gecoverd zijn zoals Sorry Seems To Be The Hardest Word van Elton John en Desperado van The Eagles klik je al snel door. Don’t Dream It’s Over van Crowded House is dan wel weer een leuke verrassing.

Nostalgie
Met weemoed doet dit album terugdenken aan de Live In Paris-tijden, toen de snaarstrakke solo’s overheersten en de dynamiek tussen de muzikanten te voelen was op de plaat. Wallflower staat in schril contrast hiermee. Krall heeft zich met Wallflower overgegeven aan de (over)productie van David Foster, die ook verantwoordelijk is voor onder meer Michael Bublé. Maar Fosters productie-expertise is juist wat niet past bij een artieste als Diana Krall. De nummers zijn te gelikt en klinken allemaal hetzelfde. Afgezien van haar herkenbare stemgeluid is niks aan dit album van Krall en hoewel het niet slecht is, is dit album voor de liefhebber van de jazzkoningin een absolute teleurstelling.

Geluisterd naar: Wallflower
Artiest: Diana Krall
Verkrijgbaar vanaf: 02-02-2015
Platenlabel: Verve Music
Fotocredit: PR, Richard Schroeder, Dallas Morning News
Meer info vind je op: www.dianakrall.com
Voorproefje:

Leuk artikel? Deel het met je vrienden!

Geef een reactie