Recensie: Sluit mijn ogen

★★★★ – Een jonge vrouw heeft altijd gedacht dat haar baby dood was, totdat een onbekende haar het tegengestelde komt vertellen. Dat is de start van het boek Sluit mijn ogen: een zoektocht vol spanning, complotten en gevaar.

Wie te vertrouwen?
In Sluit mijn ogen verloor Geniver Loxley acht jaar geleden haar baby tijdens de bevalling. Ze heeft het er nog steeds moeilijk mee, vooral wanneer er opeens een vrouw aan de deur komt vertellen dat haar baby nog leeft. Geniver is helemaal in de war, maar besluit alles op alles te zetten om haar baby te vinden. Dat is gevaarlijker dan gedacht, vooral als mensen om haar heen ook niet te vertrouwen blijken te zijn.

Paniekerig
Het grote pluspunt aan dit verhaal is dat het totaal niet voorspelbaar is. Schrijfster Sophie McKenzie weet hoe je spanning moet opbouwen en doet dat met verve. Het begin van Sluit mijn ogen leest nog een beetje moeilijk weg, maar gaandeweg wordt het verhaal spannender en gecompliceerder. De hoofdpersonen denkt in complotten, dus de lezer ook. De lezer leeft langzaamaan met haar mee. In het begin lijkt hoofdpersoon Geniver een beetje naïef en paniekerig, maar ze ontwikkelt zich al snel tot een natuurlijk en rond personage. Haar gedachten lijken logischer en de zoektocht die ze maakt lijkt gegrond.

Levensecht
Het verhaal leest makkelijk weg; het is een mengeling van dialoog en omschrijvingen. De hoofdpersonages zijn intrigerend en worden goed uitgewerkt, bij elk personage kan de lezer zich een beeld vormen. Zo is er de stoere, robuuste Lorcan en de moederlijke, gezellige vriendin Hen. Ieder personage heeft zo z’n typische eigenschappen, zonder een stereotype te zijn. Dat draagt bij aan de vaart van het verhaal. Sluit mijn ogen leeft echt en de spanning is dus ook levensecht. Dat is wat een goede thriller nodig heeft.

Gelezen: Sluit mijn ogen
Geschreven door: Sophie McKenzie
Uitgegeven door: A.W. Bruna
Verschenen: april 2014
Meer info vind je op: www.awbruna.nl

Leuk artikel? Deel het met je vrienden!

Geef een reactie