Macondo bevat authenticiteit maar mist spanning

★★★ – Macondo weerspiegelt de tweestrijd van het kind zijn en het volwassen móeten worden van de 11-jarige uit Tsjetsjenië gevluchte Ramasan. Een strijd waar veel vluchtelingenkinderen mee kampen en die regisseur Sudabeh Mortezai op een authentieke maar helaas langdradige wijze in beeld heeft gebracht.

Tweestrijd
Het verhaal speelt zich af in Macondo, een buitenwijk in Wenen waar vluchtelingen gevestigd zijn. De 11-jarige Ramasan woont daar samen met zijn moeder Aminat en zusjes Rosa en Iman. De vader van Ramasan is tijdens de oorlog gesneuveld en het 11- jarige jochie voelt zich geroepen om voor het gezin te zorgen. De komst van Isa, een vroegere vriend van zijn vader, zet het dagelijks leven van Ramasan op zijn kop. We zien een transformatie van een jongetje dat een ‘onbezorgd’ leven leidt waarin hij zijn zusjes ronddraait in een winkelwagentje naar een jongetje dat worstelt met zijn verleden en vervaarlijk met een mes zwaait met de intentie iemand pijn te doen.

Geen klassiek verhaal
Na haar eerste documentaire film Children of the prophet, maakt regisseur Sudabeh Mortezai met Macondo haar fictie debuut. De regisseur wilde niet het klassieke vluchtelingenverhaal over de gruwelijkheden verfilmen, maar juist een verhaal gericht op de integratie. Als kijker kom je dan ook niet veel te weten over de geschiedenis van Ramasan en zijn familie. De eigen jeugdherinneringen van Mortezai zijn inspiratie geweest om deze film te vertellen vanuit een kind. Ze is namelijk op 12-jarige leeftijd van Iran naar Wenen gevlucht.

Authenticiteit en langdradigheid
Mortezai is voorafgaand aan de film in Macondo geweest en het vertrouwen van de omwonenden gewonnen. De betrokkenheid van de échte migrantengemeenschappen in deze film ademt daarom authenticiteit uit. Het verhaal is betrouwbaar, omdat een aantal acteurs gebeurtenissen heeft meegemaakt die verwant zijn aan het verhaal. Zo heeft Isa daadwerkelijk in de oorlog gevochten. Er ontbreekt wel spanning in de film en dat maakt het verhaal langdradig. De film heeft een open eind en als kijker vraag je je juist af wat er op dat moment gaat gebeuren. Met dit eind én de onbeantwoorde vragen over de geschiedenis van de familie blijft de kijker met weinig voldoening achter.

Gezien: Macondo
In de bioscoop vanaf: 18/06/2015
Geregisseerd door: Sudabeh Mortezai
Cast: Ramasan Minikailov, Aslan Elbiev, Kheda Gazieva, Rosa Minkailova, Iman Nasuhanowa, Askhab Umaev, Hamsat Nasuhanov en Champascha Sudalajev
Meer info op: www.filmfestival.be
Fotocredits: new wave films, berlinale.de
Voorproefje:

Leuk artikel? Deel het met je vrienden!

Geef een reactie