Recensie: De Pelikaan

★★★ – Een moederpelikaan geeft haar kinderen altijd het eerste te eten, ook als het haar eigen leven kost. Maar in dit bizarre verhaal hongert de moeder haar kinderen uit, terwijl ze zichzelf volvreet. Met een cast van vijf acteurs van Toneelgroep Amsterdam presenteert regisseuse Suzanne Kennedy haar debuutvoorstelling: De Pelikaan.

Poppenhuis
De Pelikaan speelt zich af in een absurdistisch poppenhuis, dat een vreemd onderbuik gevoel oproept. Waarom staat er zo veel speelgoed in de kamer van zoon en dochter, terwijl zij al volwassen zijn? Waarom zit de moeder enkel op de bank in een enorme kanariegele jurk en wordt ze gevoed door haar hulp? De acteurs passen in de omgeving; ze lijken echt op poppen in een poppenhuis. De kostuums zijn uniform in felle kleuren, de figuren bewegen zich houterig en nemen soms minutenlang eenzelfde pose aan. Op deze manier worden ‘stills’ gevormd, waarin de kijker de tijd kan nemen op de situatie in zich op te nemen.

Kracht (of verzwakking?) van herhaling
Niet alleen de poses, maar ook de verschillende vormen van herhaling vertragen De Pelikaan. Ten eerste wordt er videomateriaal in ‘loops’ op het decor afgespeeld. De beelden staan duidelijk in relatie met de karakters, maar laten ook veel aan de verbeelding over. Daarnaast hebben de personages weinig variatie in hun tekst en echoën soms wel tien keer achter elkaar hun tekstlijn. Dit is aan de ene kant een kracht: het creëert duidelijkheid en helderheid. Aan de andere kant kan het ook voor irritatie zorgen. De toeschouwer die houdt van een dynamische verhaallijn en met iets minder geduld zou zich hier flink aan kunnen gaan ergeren tijdens deze voorstelling.

Als een bom
Terwijl het verhaal langzaam voortkabbelt, stapelt de krankzinnigheid zich op. De mysterieuze sfeer van het huis en de herhaling werken als een tikkende tijdbom en verlangen naar een ontknoping. Maar wanneer de desastreuse ontknoping zich inzet, zorgt het niet voor een opluchting. Het publiek wordt beduusd achtergelaten met dezelfde vragen die zich voordeden als aan het begin van het stuk. Aan conclusies en moralen wordt weinig voorgekauwd, het is zware kost om te verteren. Bovendien maken de bizarre en trage scenes De Pelikaan ook geen makkelijke voorstelling. De Pelikaan is een stuk voor de theaterliefhebber die houdt van een uitdaging!

Gezien: De Pelikaan
In theaters: tot en met 16 april
Artiest: Toneelgroep Amsterdam
Genre: toneel
Meer info vind je op: www.tga.nl
Voorproefje:

Leuk artikel? Deel het met je vrienden!

Geef een reactie