Yeasayer stelt tevreden

Afgelopen zomer stond het New Yorkse Yeasayer op Lowlands en werden flink wat bezoekers meegesleept door hun aparte muziek. Een paar maanden later speelt de viermansformatie uit Brooklynn in Utrecht, niet ver van Breukelen, waar ze hun zoveelste Nederlandse optreden weggeven.

Genre
Yeasayer valt onmogelijk in een hokje te plaatsen; de muziek is een mix van indie, psychedelische rock en pop, met dan ineens stevig beats, een vleugje gospel en een knipoog naar eighties vogue. Zelf beschreven ze het ooit als ‘Middle Eastern-psych-pop-snap-gospel’, een willekeurige greep in een poging duidelijkheid te scheppen. Maar zo verschillend als de bandleden zijn in stijl en voorkomen, zo verschillend zijn de nummers van hun beide platen.

Fijne huisstijl
Met het tweede album Odd Blood lijkt Yeasayer iets afstand genomen te hebben van het meer zweverige debuutalbum All Hour Cymbals uit 2007, maar de specifieke huisstijl is behouden. De nummers bewijzen prima dansbaar te zijn, getuige de springende en deinende massa in de Tivoli, die naar het einde toe steeds enthousiaster wordt. De roep om een toegift is oorverdovend en bijna dwingend – ook wellicht omdat het concert wel erg kort was.

Kwaliteit boven kwantiteit
Met Madder Red knallen ze er aan het begin meteen goed in, waarna prachtnummers van beide platen als O.N.E., Ambling Alp en het mooie 2080 (in wat aangepaste versie) volgen. Het publiek lijkt wat mild aan het begin, met slechts een bulk heftig klappende mensen vooraan, maar de band blijkt prima in staat om de rest van de zaal snel in te pakken. De teleurstelling was dan ook duidelijk merkbaar toen ze er na een uur alweer mee ophielden. Het voorprogramma, het bandje The Suckers, is opzich leuk, maar als je vervolgens weer een half uur moet wachten op de hoofdact die daarna maar een uur speelt is dat op z’n zachtst gezegd jammer – ook al gaat kwaliteit in principe natuurlijk altijd voor kwantiteit.

Grootse muziek in een kleine ruimte
En met die kwaliteit zat het wel goed; Yeasayer bewijst een prachtig optreden weg te kunnen geven, dat met af en toe kleine verrassende variaties op nummers het geheel net die meerwaarde geven. De band voelt zich duidelijk thuis in het intieme Tivoli, hoewel Yeasayer misschien wel dat kaliber band is dat beter tot z’n recht komt in grotere ruimtes. De grootse meeslepende muziek kaatst soms een beetje bot af op de muren in de knusse ruimte, terwijl ze tijdens Lowlands in de Grolschtent hun tonen de verre omtrek in konden schieten. Als toehoorder dreef je hierdoor compleet weg in de muziekmassa om na het laatste nummer even uit je droom te ontwaken. Niettemin, een mooie avond aan de Oudegracht van deze gevoelige mannen uit de Big Apple.

Yeasayer, gezien op 30 oktober in Tivoli te Utrecht
Meer info: www.yeasayer.net en www.myspace.com/yeasayer