Westkaai: donker en indrukwekkend

Een nieuwe klas afgestudeerden van de Toneelacademie Maastricht liet op het International Theatre School Festival in Amsterdam hun afstudeerproject Westkaai zien. Zoals acteur Jakob Nieuwenhuijsen zelf zegt: ‘een stuk met ballen’.

Verdwaald
Het is pikdonker. Alleen de hoge hakken van een vrouw zijn te zien, verder is er alleen maar duisternis. De chique vrouw is samen met Maurice, een rijke man die nergens iets vanaf weet, op een nogal onherbergzame plek beland. Vroeger kenden zij deze wijk, toen speelden er nog kinderen op straat en waren er nog straatlantaarns. Nu is er geen water meer en geen elektriciteit, en trekken de rijke bezoekers veel aandacht…

Een niet gelukte voorstelling
Westkaai is een lange voorstelling met veel tekst. De Franse toneelschrijver Bernard-Marie Koltès schreef het, maar raadde zelf aan het niet te spelen omdat het ‘niet gelukt’ was. De acteurs van de Toneelacademie sloegen deze raad in de wind, maar kortten het stuk wel in van zo’n drie tot twee uur. Zelfs aan het begin van het stuk, wanneer slechts een paar hakken in een spotlight te zien is, wordt de aandacht van de kijker echter vastgehouden door de enorme dynamiek en intonatie van de stemmen. Ook aan de manier van praten wordt direct duidelijk dat er welgestelde mensen aan het woord zijn.

Duisternis
Langzamerhand komt de schrijnende situatie in de wijk aan het licht. De duisternis en eenzaamheid hebben duidelijk hun weerslag gehad op de psychologische gezondheid van de bewoners. Er zijn geen wegen, geen vrouwen en geen kroegen meer. Allemaal zien ze eruit als zwervers. Ze hebben het over een oorlog en een jongen probeert een jong meisje ergens mee naar binnen te krijgen, ook al is ze bang voor het donker en is het vast niet fijn wat ze daar gaan doen. De duisternis, waarin de spelers slechts verlicht worden door koplampen of zaklampen, maakt de plek echt voelbaar.

Onprettig gevoel
Hoewel de begeleidende tekst in de festivalfolder weinig duidelijkheid geeft over de inhoud van het stuk, krijgt de kijker genoeg informatie zonder dat deze er dik bovenop wordt gelegd. Hierdoor blijft de nieuwsgierigheid en aandacht bewaard. Alle personages worden fenomenaal neergezet, van de domme rijkaard tot de vader die niet kan lopen door zijn veel te zware kalashnikov en de jongen die wil ontsnappen voordat hij helemaal verpest is. Het is misschien geen prettig gevoel, maar dit duistere stuk doet iets met je. Enig minpuntje: ondanks de inkortingen blijft het een lange, donkere zit.

Lees hier het interview met Vincent van der Valk, één van de spelers uit Westkaai

Gezien: Westkaai van afgestudeerden van de Toneelacademie Maastricht op 23 juni in het Compagnietheater te Amsterdam.
Deze voorstelling is nog te zien t/m 29 juni.
Meer info: www.itsfestivalamsterdam.com.