Met een korset aan en op hoge hakken brengt de Duitse zanger Sven Ratzke een lied ten gehore over het leven van een prostituee. En voor alle duidelijkheid: Sven Ratzke is zelf een man. Samen met de Amerikaanse zangeres Claron McFadden zingt Ratzke in Ich habe den Dreigroschenblues liedjes uit de Dreigroschenoper (de Driestuiversopera), begeleid door een vierkoppige band. Zijn vrouwelijke uitstraling is één van de verrassende elementen van de voorstelling.
Justin Bieber
De Driestuiversopera is een stuk uit 1928 van toneelschrijver Bertolt Brecht met muziek van Kurt Weil. In Ich habe den Dreigroschenblues vertelt Ratzke dat Bertolt Brecht de Justin Bierber van de jaren twintig was: een popster die constant omringd werd door vrouwelijke fans. En uit de voorstelling blijkt wel dat de tekst en de muziek van de Driestuiversopera ooit hip en prikkelend waren. Onderwerpen als geweld en seks worden niet geschuwd.
Humor
McFadden en Ratzke wisselen liedjes af met korte stukjes monoloog. De artiesten spreken en zingen probleemloos in verschillende talen, zoals Duits, Frans, Engels en Nederlands. Dit doen ze met veel energie en humor. Zowel McFadden als Ratzke beschikken over een komisch talent. Maar ook muzikaal gezien staat de voorstelling als een huis. De begeleidende band, met daarin zangeres Fay Losky, geeft een eigentijdse draai aan de muziek van Kurt Weil. De jazzy arrangementen vormen een grappige combinatie met de operastem van McFadden.
Vervreemdingseffecten
De stijl van de voorstelling is geïnspireerd op de toneelstukken van Brecht, die erom bekend staan veel zogenaamde ‘vervreemdingseffecten’ te bevatten. Op het moment dat je je als toeschouwer in een stuk van Brecht in gaat leven, gebeurt er steeds iets waardoor je uit de werkelijkheid van het verhaal wordt getrokken en beseft dat je naar toneel aan het kijken bent. De acteurs kunnen bijvoorbeeld opeens uit hun rol vallen en zich tot het publiek richten.
De Dreigroschenblues
Ook McFadden en Ratzke houden de toeschouwers wakker met onverwachte wendingen. Ich habe den Dreigroschenblues is voor het hedendaagse publiek niet zo schokkend als het toneel van Brecht in de jaren twintig was, maar de voorstelling is door de vermenging van stijlen en de energieke performance van de artiesten toch zeker verassend. En wat is uiteindelijk de boodschap? Hoeveel ellende je ook hebt in je leven, je kunt altijd de blues zingen, de Dreigroschenblues.
Gezien: Ich habe den Dreigroschenblues
Door: Claron McFadden en Sven Ratzke
Waar: Het Bimhuis Amsterdam
Wanneer: 17 februari 2012
Meer info: claronmcfadden.com en sven-ratzke.com
