Vintage bagage van Peter Wolf Crier

Peter Wolf Crier’s Inter-Be klinkt als de zomernacht waarin het werd verwekt. Het is gevuld met herinneringen aan verloren liefdes met een flinke scheut melancholie; warm, maar beklemmend als naderend onweer.

Lo-fi
Na lange droogte breekt in het brein van gitarist Peter Pisano (The Wars of 1812) een muzikale wervelstorm los. In slechts één nacht zien vijf nummers het daglicht. Wat oorspronkelijk bedoeld was als soloproject groeit uit tot een tweekoppige slang zodra Brian Moen de demo’s in handen krijgt. Deze drummer/knuffelbeer voegt stevig slagwerk toe waar de gemiddelde bejaarde een heupbreuk voor zou riskeren. Tijdens de opnames kiest het duo voor vintage apparatuur, wat een rauwe rand geeft aan Peters stemgeluid.

Zwaar weer
Met het klamme Hard as Nails wordt meteen duidelijk dat niet alleen de instrumenten doorleefd zijn. Rommelende donderwolken zwellen aan, de wind huilt, Peter klaagt en even lijkt het alsof de zomer definitief voorbij is. Dan voeren sobere akkoorden van Down Down Down het publiek terug naar een lichter bluesgeluid.

Roes
Wie met een half oor luistert, kan Inter-Be eentonig noemen. Wie knabbelend op een grasspriet voor zich uit staart, ontdekt de diepere roes van toetsen, tamboerijn en backing vocals; simpel en subtiel. Ook niet-verhullende titels worden achterwege gelaten, maar dit doet niet af aan de kracht van Untitled 101.

Bon Iveresk
In het overbezette folk-genre lijkt iedereen op jacht te zijn naar één titel: de nieuwe Bon Iver. Deze rooskleurige toekomst wordt door overenthousiaste aanbidders al voorspeld aan labelgenoot Peter Wolf Crier. Dit is overdreven. Toch zijn de broeierige zang en melodieën zeer geschikt voor slapeloze nachten. Of ´morning afters´.

Inter-Be van Peter Wolf Crier
Dit album is vanaf nu verkrijgbaar.
Meer info op www.peterwolfcrier.com