Tom Waits Project: een stel spetterende gekken

De canadese groep L’Orchestre d’Hommes-Orchestres speelt in de schouwburg van Apeldoorn liedjes van Tom Waits. Hun instrumentarium is zacht gezegd bijzonder. Het publiek is gevarieerd: in de aankondiging werd een vergelijking gemaakt met Het Groot Niet te Vermijden en de Wereldband, maar ook fans van Tom Waits komen op deze voorstelling af. Dit zorgt voor een spannende combi.

Marskramer
De eerste indruk is: schattig! Op het toneel zitten twee vrouwtjes in bruine mantelpakjes, om hen heen staat een oude grammofoon met zo’n typische hoorn en een bakelieten telefoon. Op de grond staat een rij met laarzen – in elke laars een paar bloemen. Boven het toneel hangt een grote ventilator. Afhankelijk van de muziek draait die snel of langzaam. Een man met een lekker Frans accent wijst aan waar ik het beste kan gaan zitten. Tweede indruk: ‘Wat heeft dit met Tom Waits te maken?´

Troubadours
Dan verschijnen vier stoere mannen en start de muziek: Everywhere I go it rains on me. De rest van de avond is het best te omschrijven als een opsomming van rariteiten. Hier gaatie: Een man gebruikt een trechter als luidspreker. Een ander heeft een elektrische gitaar met een sinaasappelkistje als klankkast. De derde gebruikt een blaasbalg en een waterfluitje. De snaar van de washtub bass breekt (en zo’n bass heeft maar één snaar…). De twee vrouwen blazen ballonnen op en gebruiken die als lucht voor de mondpiano. Knettersnoep is leuk als je het in je mond doet, en die vervolgens bij de microfoon houdt. Koffielepeltjes, zingende zaag, hamer en bakvorm, dansende zakdoeken, bubbelen, etc. De vindingrijkheid van de Canadese groep is groot, en elk object op het podium heeft een functie in de show.

Muzikanten
De muzikanten zijn grappig en creatief, dat is duidelijk. De ode aan Tom Waits raakt door de clowneske uitvoering wel wat ondergesneeuwd. De rauwe mannenstemmen zorgen voor pure en indrukwekkende covers, maar de rare capriolen van de mannen worden na een tijdje toch saai. Er is geen verhaal en geen tijd om rustig te genieten van de songs. Tijdens de pauze hoor ik: “Wat een stelletje mafkezen, ze lijken wel dronken” en “de voorstelling was heel anders dan ik had verwacht”. Ook zonder de cabareteske invulling van de show, was dit een aanrader geweest. Muzikaal is er met de jongens niets geks aan de hand!

Gezien: Tom Waits Project door L’Orchestre d’Hommes-Orchestres op 21 november 2011 in Schouwburg Orpheus te Apeldoorn. Het gezelschap speelt nog tot 29 januari 2012 in Nederland, Frankrijk en Duitsland.
Meer info: www.lodho.com