Tim Linde vertolkt lief verhaal in Meneer Ibrahim en de bloemen van de Koran

Toneelgroep De Nieuw Amsterdam staat de komende maanden op toneel met een bewerking van het verhaal Meneer Ibrahim en de bloemen van de Koran. Het is begin deze eeuw geschreven door een Franse toneelschrijver. Drie acteurs zijn er maar nodig om de spanning vast te houden.

Vogel
Op twee plekken na is de zaal van theater Frascati gevuld. Op het podium zie je een oude kever, een schommel, wat rommel (afkomstig van diezelfde kever) en een klein stoeltje. Rondom het stoeltje ontpopt zich al snel de kruidenierswinkel van meneer Ibrahim: “de arabier in een Joodse wijk”. Arabier is hij niet, maar wie van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat een kruidenierswinkeltje runt, heet nou eenmaal een arabier. Een arabier met wijsheden zoals “je hart is een vogel die opgesloten zit in de kooi van het lichaam”.

Jong talent
Theater Frascati presenteert de voorstelling als volwaardig stuk. De regisseur is dan ook niet de minste: Erik Vos richtte in 1971 Toneelgroep De Appel op en twee jaar geleden bracht hij nog een voorstelling van Tsjechov bij het Nationale Toneel. Toch speelt een jonge gast de hoofdrol: Tim Linde, pas 21 jaar, zit in de vierde jaar van zijn studie aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Tim speelt de jonge Mozes, die opgroeit met een depressieve vader. Momo raakt bevriend met de Arabische kruidenier, die hem leert over de Koran, het geluk en het leven.

Geloof
De titel van het stuk wekt een verwachting op: dit moet een multicultureel stuk zijn. Een stuk met een boodschap over de huidige samenleving en over de verschillende soorten mensen die iets van elkaar kunnen leren. Gelukkig is het stuk niet belerend. Het is ontroerend en grappig: de kruidenier is om van te houden, de jongen heeft een levendige vreugde in zich. “Je verstand zit in je enkel en je enkel denkt heel diep na”.

Gezien: Meneer Ibrahim en de bloemen van de Koran van Toneelgroep De Nieuw Amsterdam
Regie: Erik Vos
Theatertour door Nederland van december 2011 t/m februari 2012.

Beeld: Jean van Lingen