The Stepfather: géén spanning, géén logica

Hoe verdedig je als maker een film die puur voor het geld gemaakt is? Hoe kun je met hart en ziel een re-make draaien die niets toevoegt aan het origineel? Eén van de producenten zegt het in de making-of van The Stepfather wel te weten. “Ik wil ervoor zorgen het publiek nog eens goed kijkt naar de mensen in hun omgeving.” Hoe nobel.

Moeilijk verleden
Liefde maakt blind. Huisvrouw Susan Harding (Sela Ward)  is stapelverliefd op de knappe David (Dylan Walsh) en weigert zijn vreemde eigenschappen onder ogen te zien. Hij slaat haar kind? Vervelend, maar kan gebeuren. Hij heeft geen ID-bewijs? Het zal vast te maken hebben met zijn moeilijke verleden. Probleemzoon Michael (Penn Badgley) vertrouwt de zaak niet en gaat samen met zijn vriendinnetje op onderzoek uit.

Alleen in bikini
Goede wijn behoeft geen krans. Net als dat The Stepfather uit 1987 geen re-make nodig had. Dat was namelijk een prima film op zichzelf. Het is bijna misdadig om te zien hoe een tv-regisseur als Nelson McCormick die film de nek omdraait met deze nieuwe versie. Zijn The Stepfather is op alle fronten een aanfluiting, het goede spel van Nip/Tuck’s Dylan Walsh daargelaten. En de getalenteerde Amber Heard, maar zij hoeft alleen in bikini rond te lopen.

Onverklaard
Het verhaal is niet alleen irritant voorspelbaar, er wordt daarnaast ook nog eens zwaar gesjoemeld met de geloofwaardigheid en de logica. Zo lijkt David het gehele Amerikaanse politiekorps voor joker te kunnen zetten door alleen maar contant te betalen! Waar haalt hij dan zijn geld vandaan als hij geen sporen achter wil laten? The Stepfather bevat meer van dit soort ondoordachte acties,  gebeurtenissen die niet overeenkomen met de werkelijkheid. Sommige verhaallijnen worden niet afgemaakt of blijven onverklaard: was Susans zus echt lesbisch? En waarom komen Susans kinderen nooit terug van de tandarts?

Braaf
Films als The Stepfather zijn een minachting voor het publiek. In de making-of wordt het al duidelijk gezegd: het moest een film voor de Amerikaanse PG-13-rating worden: dertien jaar en ouder. In de praktijk betekent dat weinig geweld, al helemaal geen bloot en geen spanning die al te heftig is. The Stepfather moest kortom een brave film worden. Een mooie openingsscène – hoewel ook gejat uit het origineel – geeft goede hoop, maar daarna zakt het niveau in. Gezochte schrikeffecten, een geforceerde slotfinale en inspiratieloze regie. 

The Stepfather is geregisseerd door Nelson McCormick en vanaf nu uit op DVD en Blu-ray