{text_bijlagen}

The Morning Benders vullen zelfs op maandag zaaltjes
The Morning Benders vullen zelfs op maandag zaaltjes
The Morning Benders vullen zelfs op maandag zaaltjes

The Morning Benders vullen zelfs op maandag zaaltjes

02 oktober 2010

Het nieuwste album van The Morning Benders, Big Echo, is nog niet eens zo lang uit, maar werd al wel lang verwacht. Twee jaar geleden gooiden ze al hoge ogen met Talking Through Tin Cans en de verwachtingen voor het nieuwste album waren hoog. Zo’n veelbelovende band zorgt dan ook voor een goedgevulde Effenaar. En dat voor een maandagavond.

Goed hard, maar te luid
The Morning Benders beginnen vanavond kalm maar doordringend met Stitch – een langzaam opbouwend nummer waarin leadzanger en gitarist Chris Chu al meteen uitpakt op zijn galmende en scheurende gitaar en de kreet ‘You don’t know me by name’. Dat weten we natuurlijk wel, en we zijn ook meteen tevreden met deze snelle start. Alleen jammer van het onbehoorlijk harde geluid. Chu lijkt twee nummers nodig te hebben om er echt in te komen, maar daarna valt er niets meer te klagen. Dat hij zo nu en dan de hoogste tonen laat voor wat ze zijn, is niet zo’n probleem. In combinatie met het ruigere spel maakt het de band minder zoet dan wat je op basis van hun platen zou verwachten, en dat is een compliment.

Interessante aanpassingen
De avond draait duidelijk om de onlangs uitgebrachte plaat en daarvan worden aan het begin vooral de kalmere nummers gespeeld. Aan die kalmheid zit echter niets passiefs: de intensiteit van de nummers wordt opgeschroefd met zware gitaarpartijen en meerdere aanpassingen van de albumversies die het voor iedereen interessant houden. Cold War wordt letterlijk in tweeën gedeeld door het couplet en refrein in tempo te laten verschillen. Dapper en verrassend.

Dansen als in de jaren ‘50
Toch staan The Morning Benders niet bekend om downtempo tracks, maar hebben vooral indruk gemaakt met hun vrolijke op de jaren ’50 geïnspireerde poprock. Chu kondigt All Day Day Light en Promises aan als de nummers waar we onze ‘groove’ op kunnen vinden. Hoe kan het ook anders; het onvermijdelijke hitnummer Excuses wordt als slotnummer ingezet. Chu ruilt zijn gitaar in voor een grote shaker en vraagt de zaal vriendelijk doch streng mee te zingen met de welbekende ‘ah-ah-ah-ah’s die het nummer kent. Respons uit de zaal is erg aarzelend en vraagt om herhaaldelijke aanmoedigingen van de leadzanger. Uiteindelijk laten leadzanger en zijn voice sampler horen hoe het moet. De uitzonderlijk mooie meerstemmigheid klinkt door tot in het afscheid van het publiek en we nemen allemaal zijn ‘ah-ah-ah-ah’s mee naar huis.

Beeld: Joris Ruigewaard

The Morning Benders
, gezien op 27 september 2010 in de Effenaar te Eindhoven
Meer info: www.myspace.com/themorningbenders

 
print terug mail
nieuwsbrief
einde: stop met scrollen