The May Bees: pure honing voor ongelikte beren
Langzaam doet de winter zijn intrede in Nederland. Blaadjes vallen van de bomen, de eerste vogels vliegen weg en de bijen trekken zich terug. Alle bijen? Nee niet allemaal, The May Bees gaan onverstoord door. Ze doen er zelfs nog een schepje bovenop met hun album Drop Little Boy.
Van mini naar maxi
The May Bees staan te boek als een band die op het punt van doorbreken staat. Grote vraag is natuurlijk of ze dat al gaat lukken met Drop Little Boy. De band is nu drie jaar actief en succes was er al vanaf het prille begin. De tweekoppige groep bracht twee minialbums uit en daarop was een heerlijk nieuw indierock geluid te horen. The May Bees trokken op deze manier de nodige publiciteit naar zich toe, wat ze warempel een platencontract opleverde. Een grote stap voor ze, aangezien ze daarvoor alle liedjes zelf opnamen en afwerkten. Het werd tijd voor een echt studioalbum.
Trots
Drop Little Boy is het eerste volwaardige album van The May Bees en bevat de eerder uitgebrachte minialbums, aangevuld met enkele nieuwe nummers. Met recht zijn de bandleden Gregory Orange en Marzj (hij is een voormalig bandlid van League of XO Gentlemen en heeft gespeeld met K’s Choice en Venus in Flames) er dan ook trots op dat hun nieuwe album zowel in Nederland als in de Verenigde Staten uitgebracht wordt.
Raar maar fijn
‘Undefined Sofa Sketches’ is het eerste nummer van het album. Het klinkt in het begin allemaal wat raar en onwennig, alsof het nummer nog niet helemaal is bewerkt en verfijnd door de computer. Zo is het eigenlijk bij alle nummers, maar zodra je de cd voor de tweede keer draait hebben die ‘onverfijnde’ liedjes toch een bepaalde charme over zich. Het geluid is puur en daarmee niet zo gelikt, wat je tegenwoordig bij veel overgeproduceerde muziek hoort. Daarnaast zorgt de grillige opname voor een intieme sfeer, waar ook zanger Orange met zijn stem een bijdrage aan levert.
Zacht en intiem
Zanger Orange heeft een bijzondere stem, zacht en intiem. Dit pakt niet altijd even goed uit, Orange moet oppassen niet te veel te willen met zijn vocalen. De kracht van The May Bees zit hem in het geheel, zodra er een instrument of stem overheerst in een nummer is het niveau al snel minder.
Zoemende bij
De eerste vier nummers van Drop Little Boy zijn uitstekend en een genot om naar te luisteren. Bij het intro van het vijfde nummer gaan je haren werkelijk overeind staan, wellicht dat er mensen zijn die kicken op het horen van een zoemende bij of mug, maar voor de meeste van ons zal het niet plezierig in de oren klinken. Dit intro vormt daarmee een voorbode van wat nog komen gaat: de tweede helft van de plaat is duidelijk minder.
Mindere helft
Een rustig en nietszeggend overgangsnummer wordt gevolgd door een nummer waarin Orange de boel wat bij elkaar schreeuwt en een lang en traag lied, duidelijk niet waar we op zitten te wachten. De wisselwerking tussen Orange en Marzj ontbreekt in deze liedjes. Pas bij het laatste nummer, 'Fields of Albany', komen The May Bees weer op het oude niveau.
Drop Little Boy laat nog steeds de verrassende vooruitgang zien die The May Bees de afgelopen jaren wisten te boeken. Het valt te betwijfelen of dit al de grote doorbraak gaat worden, maar de band is zeker op de goede weg. Wat ze met dit album in ieder geval bewezen hebben is dat ze in staat zijn om nummers te maken die een meer dan waardevolle aanvulling zijn voor het indierockgenre.
Je kunt dit album bestellen bij bol.com via onderstaande link:
