The Kills durft te experimenteren

Het magische duo The Kills – Jamie Hince en Alison Mosshart – zijn terug van weggeweest met hun vierde studioalbum Blood Pressures. Een indrukwekkende en zeer gevarieerde plaat. Nu The White Stripes definitief gestopt is met muziek maken, rijst de prangende vraag of The Kills het gat van Jack en Meg White kunnen opvullen.

Gescheiden wegen
Na de release van Midnight Boom in 2008 is het stil geweest rondom The Kills. Jamie Hince en Alison Mosshart hebben het een tijdje zonder elkaar moeten doen. Terwijl Hince een relatie kreeg met Kate Moss, sloeg Mosshart een andere weg in door muziek te maken met de mannen van The Dead Weather. In deze band speelde Mosshart onder andere samen met Jack White. Zou dit project invloed hebben gehad op Blood Pressures?

Creatief
De muzikale invulling van het album is zeker anders, gezien hun vorige platen. Op Satellite is een waar gospelkoor te horen. The Kills wordt hierdoor in een ander perspectief geplaatst. Tegelijkertijd is ook een duidelijk dubritme te horen. In combinatie met de op elkaar gestapelde riffs van Jamie Hince is dit een nummer waarop goed geëxperimenteerd is. Daarnaast staan er twee ballads op het album, namelijk Wild Charms en Last Goodbye. Het is verrassend om ineens een piano in plaats van een vuige gitaar te horen. De zwoele stem van Mosshart krijgt hier een indrukwekkend karakter.

Potentiële hits
The Heart Is A Beating Drum zou zomaar eens een regelrechte hit kunnen worden. Dit nummer bevat namelijk alle ingrediënten die daarvoor nodig zijn: een refrein met een hoog meezinggehalte en scherpe gitaarrifjes die perfect op elkaar aansluiten met een deuntje dat wel even in je hoofd blijft hangen. Ditzelfde geldt voor Nail In My Coffin, die simpel in elkaar steekt maar toch een aanstekelijk geluid bevat.

Eigen sound
Blood Pressures is misschien wel de meest toegankelijke plaat tot nu toe. Er is heftig op geëxperimenteerd met nieuwe instrumenten en het is wel duidelijk dat Mosshart veel geleerd heeft van The Dead Weather. Toch is de eigen sound bewaard gebleven. De plaat heeft een minder rauw randje dan de voorgaande waardoor het album meer luisteraars zal trekken. Alleen het afsluitende nummer Pots and Pans doet enigszins aan The White Stripes denken. The Kills zullen nooit het gat van The White Stripes kunnen opvullen en dat hoeft ook niet. Met Blood Pressures bewijzen ze maar weer eens dat ze een unieke eigen sound hebben die nog lang niet verveelt.

Blood Pressures ligt vanaf nu in de winkel.

http://www.thekills.tv/