Teveel vroegah in Denkend aan Holland
Ouderen die praten over vroeger wekken bij de gemiddelde twintiger grote afschuw op. Eens in de zoveel tijd offeren wij onszelf op om het geklaag van opa en oma en zelfs van de bejaarde buurvrouw aan te horen. Een boek vol nostalgisch gezeur is ondenkbaar, want wie zou dat willen lezen? Toch bestaat het. Denkend aan Holland blikt terug naar 'vroegah', toen alles beter was.
Holland
De voorkant van het boek laat Nederland zien op de meest Hollandse manier. Je ziet een bewolkte lucht met daaronder een klein boerderijtje middenin een weiland. De lezer wordt uitgenodigd even te genieten van Holland aan de hand van mooie verhalen en foto’s. Het voorwoord klinkt echter heel melancholisch. Even ben je bang voor een overdosis heimwee naar vroeger, tot het voorwoord verzekert dat vroeger niet per se beter was.
Nieuw is niet beter...
Toch blijft in het hele boek de nostalgische toon aanwezig. De auteur schrijft aan zijn overleden moeder, over hoe erg zij de veranderingen had gevonden. ´Ik zie je nog afkeurend je hoofd schudden toen je destijds een tweede tv op mijn slaapkamer zag staan. Je zou nu de kamer van je veertienjarige kleindochter eens moeten zien!´ Elke kleine verandering van de afgelopen 25 jaar wordt betreurd, tot aan het verdwijnen van de mus toe.
Boek voor bejaarden
Lezers jonger dan dertig voelen zich continu bestraft. Alles wat de jeugd van tegenwoordig doet en al het moderne is namelijk een negatieve verandering. Bovendien gaat het de verkeerde kant op met Nederland door immigranten, Nederlanders die emigreren, het landschap dat wordt volgebouwd en natuurlijk het gat in de ozonlaag. Dit maakt Denkend aan Holland een boek voor bejaarden, maar niet voor lezers die Abraham en Sarah nog niet hebben gezien.
Gelukkig hebben we de foto’s nog
De auteur heeft waarschijnlijk een andere bedoeling met het boek. Tomas Ross wil zijn moeder vertellen wat is veranderd en wat nog gaat veranderen. Hij wil zo de dynamiek van ons landje met zijn overleden moeder delen. Helaas heeft dit verkeerd uitgepakt. De mooie foto’s van zijn dochter Iona Hogendoorn troosten de jonge lezer gelukkig nog enigszins.
Billenkoek
Denkend aan Holland voelt alsof je oma je boos aankijkt over het Nederland van nu. Want al het mooie is verdwenen. Zelfs de onderschriften van de foto’s zijn vol nostalgie. De voordelen en de pracht van de wetenschap in onze dynamische, multiculturele samenleving stralen in afwezigheid. Na het lezen blijft één gedachte hangen: gelukkig is dit boek geschreven voor de financiële crisis. Dat heeft een hoop extra gezeur bespaard.
Gelezen: Denkend aan Holland
Tekst: Tomas Ross, fotografie: Iona Hogendoorn
ISBN 9022958817
www.awbruna.nl
Je kunt dit boek bestellen bij bol.com via onderstaande link:
