{text_bijlagen}

Tamara Drewe: feelgood versus tragedie
Tamara Drewe: feelgood versus tragedie
Tamara Drewe: feelgood versus tragedie

Tamara Drewe: feelgood versus tragedie

25 oktober 2010

De nieuwe film van Stephen Frears, de man die eerder titels als Dangerous Liaisons, High Fidelity en The Queen regisseerde, is een stripverfilming. Wie een grootse actiefilm à la Batman en Iron Man verwacht, komt van een koude kermis thuis. Tamara Drewe is een humoristische dramafilm.

Gehucht

Twee schoolmeisjes hangen rond in een bushokje. Een taxi stopt op de weg voor hen. "Een taxi? In Ewedown?", merkt een van de meisjes vol verbazing op. Deze quote illustreert hoe het leven in het dorpje is: saai. Zelfs de schrijversboerderij, waar allerlei verschillende schrijvers aan hun boek werken en waar de beroemde detective schrijver Nicholas Hardiment woont, brengt geen leven in de brouwerij. Het is de sexy Tamara Drewe die voor opschudding zorgt in Ewedown. Tamara groeide op in het dorp maar vertrok naar Londen en werd daar journalist. Ze keert terug naar Ewedown om haar ouderlijk huis te verkopen. Het dorpje staat op zijn kop en oude gevoelens komen naar boven. Tamara wordt verliefd op een rockster en neemt hem mee naar het dorp. In de schrijversboerderij komen de onderlinge verhoudingen onder druk te staan. Kortom: zo saai is Ewedown ook weer niet.

 

Sympathieke personages

Het belangrijkste element in Tamara Drewe zijn de personages. Van hoofdpersoon tot de kleinste bijfiguren: er is veel aandacht besteed aan karakterontwikkeling. Dit is op zo´n manier in beeld gebracht dat je als kijker eigenlijk voor iedereen sympathie kunt opbrengen. Zelfs de ontwikkeling van de overspelige, arrogante Nicholas Hardiment zit zo in elkaar dat je medelijden met hem kunt krijgen. Regisseur Frears en scenarioschrijfster Moira Buffini besteden veel aandacht aan de personages. Je kunt zien dat Tamara Drewe met liefde is gemaakt.

 

Humor en vaart

De ontwikkeling van het verhaal is vrij standaard: een gewoon dorp, opschudding (in dit geval is dat door de komst van Tamara) en dan het drama wat dit met zich mee brengt. Ondanks de simpele spanningsboog is de film niet saai. Er zit behoorlijk wat vaart in het verhaal en hoewel de film bijna twee uur duurt, voelt het niet als lange zit. Dit is vooral te danken aan de humor. Liefhebbers van cynische, Britse humor à la Four Weddings And A Funeral en High Fidelity kunnen hun hart ophalen: de dialogen zitten vol ironie, zelfspot en droge grappen.

 

Feelgood versus tragedie

Wat de humor en personages betreft is Tamara Drewe dus een echte feelgood-movie. Ook schijnt tijdens de hele film de zon, terwijl dat in Britse films echt niet gebruikelijk is. Toch weet Frears, de humor en de zon ten spijt, zijn film te laten ontaarden in een ware tragedie, compleet met aanzwellende muziek en hartverscheurend drama. Erg jammer, want deze plotselinge omslag in sfeer past niet echt in het verhaal van Tamara Drewe.

 

Gezien: Tamara Drewe van Stephen Frears.
Deze film draait vanaf 28 oktober in de bioscoop.

 
print terug mail
nieuwsbrief
einde: stop met scrollen