Spirit Tracks zit wederom op het goede spoor
The Legend of Zelda is gedurende het bestaan van de videogame uitgegroeid tot één van de populairste spellenseries ooit. Regelmatig verschijnt nieuw deel en voor de tweede keer verwelkomt de Nintendo DS een avontuur met de jonge Link in de hoofdrol.
Spirit Tracks
The Legend of Zelda: Spirit Tracks is in alle opzichten een nieuw avontuur in de serie. De game telt een aantal kerkers die uitnodigen om uitgeplozen te worden. In vergelijking met zijn spirituele voorganger Phantom Hourglass zit dit spel net iets beter in elkaar. Het grote nadeel van het vorige avontuur was dat je meerdere malen moest ´backtracken´ in de hoofdkerker. Dit leidde tot veel irritaties, want het is gewoon niet leuk om hetzelfde deel steeds opnieuw te moeten spelen. Spirit Tracks doet dit anders. Het spel kent wel weer een hoofdkerker, maar een grote trap zorgt ervoor dat je niet steeds hetzelfde deel moet uitspelen.
Geen zee
De grote zee uit het vorige spel bestaat nu gewoon weer uit land en middels een trein breng je jezelf van A naar B. Dit zorgt helaas voor minder vrijheid dan in het eerste deel. Zo zul je geen schatten meer hoeven opduiken en word je niet meer vergezeld door de altijd schattige zeemeeuwen. Nee, je zult moeten opletten dat je op het juiste spoor blijft. Af en toe verschijnt een vijand of een koe op de rails en dan is het zaak om zo hard mogelijk de hoorn te blazen. Daarnaast moet je zelf je route plannen en dus rekening houden met andere treinen en stations zodat je ze niet voorbij rijdt. Het is even wennen, maar na een kleine tijd ontdek je dat het allemaal best goed werkt.
Gewoon goed
Qua opzet zit dit deel net iets beter in elkaar dan zijn voorganger. Verder is er namelijk weinig veranderd. Net als de vorige keer bestuur je Link weer met de stylus en in principe werkt dit allemaal prima. Zelda reist tijdens het avontuur als geest met je mee om je van tips te voorzien, maar verder is haar rol niet van grote waarde (behalve dat je haar weer tot leven probeert te wekken). Link bespeelt tijdens het spel een muziekinstrument dat hem verschillende voordelen en geheime ingangen oplevert, maar dit komt allemaal een beetje ´gimmicky´ over. Dat heeft dit spel helemaal niet nodig, want de kerkers en vooral de daarbij horende eindbazen zijn van grote klasse en zorgen ervoor dat je deze game nog lang niet zult wegleggen.
Gespeeld op de Nintendo DS
Ontwikkeld door Nintendo EAD
Uitgegeven door Nintendo
