Speelgoed is niet kapot te krijgen in Toy Story 3
Kun je je voorstellen dat het pas vijftien jaar geleden is dat Pixars eerste lange animatiefilm Toy Story verscheen? Niet alleen cinematografisch was deze film vernieuwend, ook de karakters vielen op; de hoofdpersonen waren speelgoed. En dan nog wel levensecht speelgoed zoals je ze thuis ook hebt liggen met onvervalsbare speelgoedemoties. Anno 2010 is de cinematografie sterk verbeterd en hebben de poppen hun glans nog lang niet verloren.
Beste vrienden, voor altijd
Andy, de fantasievolle eigenaar die in deel 1 niets deed zonder zijn speelgoed, heeft nu wel iets anders aan zijn hoofd; zijn verhuizing naar de universiteitscampus. Door een misverstand belandt zijn oude speelgoed in SunnySide, de dagopvang waar altijd genoeg kinderen zijn die er wel mee willen spelen. Daar worden ze in de eerste plaats hartelijk verwelkomd door het andere speelgoed. Maar al snel blijkt dat er in hun gedroomde paradijs een waar terreurbewind wordt gevoerd en dat het leven tussen de kerstversieringen op Andy’s zolder lang nog niet zo slecht is.
Die heb ik ook
De grootste kracht van Toy Story 3 is ongetwijfeld nog steeds het speelgoed. Pixar heeft precies de juiste snaar weten te raken met de karakterisering van het plastic. Ook het nieuwe speelgoed is een feest van herkenning; zo hebben we een lelijk kunststof half mens half insect-actiefiguur, een egel in lederhosen en een paarse knuffelbeer die naar aardbeien ruikt. Een glansrol is echter weggelegd voor Ken met zijn droomhuis en inloopkast vol kleding die dolgraag serieus wordt genomen door zijn stoere vrienden. Hij wordt uitgelachen, omdat hij meisjesspeelgoed is.
Herhalingsoefening
Natuurlijk keren veel aspecten uit deel 1 en 2 terug. Weer gaat het over speelgoed dat in de steek gelaten wordt, weer is Woody diegene die tot het bittere eind trouw blijft aan iemand die hen vergeet. Het verschil tussen Toy Story 3 en de eerste delen is dat hun angst om overbodig te worden werkelijkheid wordt; Andy ontgroeit hen. Dit gaat gepaard met een hoop herkenbare en stiekem best wel hartverscheurende scènes. En weer lijkt alles op het einde mis te gaan en worden er langdradige achtervolgingen ingezet waarbij alles erop wijst dat het speelgoed het niet gaat redden. Toy Story 3 lijkt echter wat enger en duisterder te zijn dan zijn voorgangers.
Onverwoestbaar
Gelukkig valt er nog genoeg om te lachen, zoals wanneer Buzz Lightyear gereset wordt en enkel Spaans kan spreken. Het temperament krijgt hij er gratis bij. De formule van het levende speelgoed blijft even leuk en de karakterisering wordt misschien wel beter. Natuurlijk is de film vergeleken bij Toy Story 1 toch een soort vervolgavontuur, maar wel een van de besten in zijn genre. En ja, ondanks alle spanning, verlating en verandering, loopt het verhaal af zoals een echte Pixarfilm betaamt. Woody en zijn vrienden krijgen een einde waar ons oude speelgoed alleen maar van kan dromen…
Toy Story 3 is geregisseerd door Lee Unrich en draait vanaf nu in de bioscoop
