Socialistische onheilstaat in Cargo 200

Wat maakt de mens? Is het zijn nationaliteit? Zijn ideologie? Is het loyaliteit? Of zijn het wellicht vader en moeder, die hun kind opvoeden en beschermen tot in het uiterste? In Cargo 200 zul je er geen antwoord op krijgen.

Weigering
De poster van de Russische film Cargo 200 spreekt boekdelen: een vuist met getatoeëerde vingers suist de kijker tegemoet, recht in het gezicht. Dat dachten de vaste acteurs van regisseur Aleksei Balabanov ook: ze weigerden om in deze film mee te spelen. Balabanov moest het dus hebben van jong talent en onbekende gezichten. Hoe zou hij het aan de toen 22-jarige actrice Agniya Kuznetsova hebben gebracht? “Vind je het oké als ik jou op bed vastbindt en dan het lijk van je in de oorlog overleden verloofde neersmijt?”

Wetenschappelijk atheïsme
Het verhaal gaat ongeveer zo: in 1984 – de tijd van de Sovjet-Unie – is er een professor wetenschappelijk atheïsme wiens auto kaduuk gaat. Laat in de avond stopt hij bij een wodkastokerij, waar hij met de stugge eigenaar in discussie gaat over God. Nog later krijgt de stokerij bezoek van een jong stelletje. De jongen wordt stomdronken. Het meisje wordt achterna gezeten en ontvoerd door een politieagent. Die vermoordt ter plekke ook meteen de Vietnamese bediende.

Russische smartlappen
Balabanov is duidelijk: de Sovjet-Unie is een mislukt project van een paar gestoorde mannen in pak. Die ook nog eens de goorste dingen uitvreten. Want om nou te zeggen dat Cargo 200 een rooskleurig beeld schetst van de Sovjet-Unie: nee. Communisme, een socialistische zegen voor de mensheid? Vergeet het maar! In de plattelandsdisco’s wordt er onder Russische smartlappen vrolijk coke gesnoven en terwijl op het vliegveld de lijkkisten worden uitgelaten, stapt de volgende eenheid soldaten weer het vliegtuig in.

Pedopolitieman
Cargo 200 is een politieke horrorfilm, en met dit soort beelden wordt het gauw duidelijk: de echte horror zit in de mens zelf. Van de atheïstische professor tot de sadistische pedopolitieman: het zijn macabere personen wiens daden niet echt een reden lijken te hebben. Het maakt deze film tot een verontrustende kijkervaring die je nog lang zal bijblijven. Er valt veel te zeggen over de Sovjet-Unie, maar het levert wel inspiratie voor verdomd krachtige films.

Cargo 200 is geregisseerd door Aleksei Balabanov en vanaf nu verkrijgbaar op DVD