Rotterdamse Geen Daden Maar Woorden zeggen het

Na een paar daadwerkelijke deuren word je overspoeld met woorden en nog meer deuren. De deuren van het decor leiden niet tot ruimtes maar naar werelden. Werelden waar de artiesten je mee naar toe nemen. Geen Daden Maar Woorden is een combinatie van muziek, film, dans maar vooral, logischerwijs, woorden.

Rotterdamse bodem
Het Rotterdamse festival wordt ingeluid door een Rotterdamse dichter: Jules Deelder. Bij binnenkomst staat hij klaar met zijn nog steeds wonderbaarlijk zwarte haar, strak naar achter gekamd, een zwart pak, een zwarte bril en een woordenwaterval uit het zijn dichtenbundel ´Ruisch´. In het gedicht ‘de dood’ verkondigd hij dat de dood van alles is maar vooral kut en in ‘Echoput’ dat zo´n put niks terug heeft van lange Duitse zinnen. In een andere zaal wordt de documentaire GVD (Grote verschrikkelijke Deelder) vertoond. Dit is een soort roadmovie waarin Jules en chauffeur stoned touren. Gedrogeerd blijft hij uit de klauwen van de dood, stelt Jules.

 

Zeist
Eerder in dezelfde zaal trad meer Rotterdammers op: Bloedmond. Dit duo bestaat uit Elle Bandita en Elfie Tromp. Zij voeren een horrorshow op, waarbij Elle als een magere Hein op een gitaar zeist en Elfie uit de doeken doet hoe naar een kater is. Waar Deelder met veel woorden veel zegt, zegt deze show met veel woorden (en een bebloede nachtjapon) vooral weinig.

Filmmuziek met jaarringen
Lilian Hak treedt, dit keer niet met torenhoog haar maar met een indianentooi op. Na wat bekende windowsgeluiden, technische foutjes, wordt duidelijk waarom ze veren op haar hoofd heeft. Achter haar start een fragment uit een oude cowboyfilm en begint ze te draven. Achtervolgt door de oude rotten brengen Lilian en haar band een vernieuwend optreden, geïnspireerd door filmmuziek met veel jaarringen op de plaat.

 

Het erkertje
Naast, elk jaar, het herbeleven van de slag om Bourtange en het drankje Fladderak heeft Groningen ons nog fenomeen gebracht, Meindert Talma. Hij zit in het erkertje van de Schouwburg naast twee deuren en een schemerlampje op ons te wachten. Ondersteund door verschillende instrumenten vertelt hij over een stadskabouter, krijst over de SS Rotterdam en preekt voor meer mannen met baarden in het voetbal. Later die avond is een herhaling waarbij je een koptelefoon op krijgt, zodat ze deze keer niets hoeft te missen door geschater en gegil van groupies.

 

Aanslag en onthoofding
Geen Daden Maar Woorden wordt afgesloten met een optreden van Katinka Polderman en een special guest, een slonzig, scheel, muzikaal meisje. Roos van Roosbeef en Katinka geven het festival een memorabel, nonchalant einde. Ze schotelen ons een preview van een single voor, over terrorisme. Om deze single uit te geven is er echter eerst nog een aanslag nodig. Ze bedankten Christina Agiliera voor het onthoofden van het feminisme en zingen dat ze graag gebeft werden.

 

Verwerking
Na het laatste optreden is er nog een afterparty in de hal van de Schouwburg. Op de muziek van dj Robotrock kun je nog even, al dansend, de grote verscheidenheid aan instrumenten imiteren die je gezien hebt die avond. Daarna mag je voldaan naar huis om de woordenvloed van de avond te verwerken.

 

Gezien: Geen Daden Maar Woorden Festival te Rotterdam in de Schouwburg
Meer informatie: http://www.gdmw.nl/rotterdam/