Parasieten blaast je weg

Voordat ze de zaal betreden keuvelen de bezoekers over onbelangrijke zaken. Maar als ze vervolgens de zaal betreden slikken ze hun woorden in. Tegen een paal, met één arm omhoog en met een futloos gezicht, hangt een man in een doorzichtig T-shirt en een kort sportbroekje. Zwijgend en een beetje beduusd zoekt iedereen een plaats. Al voor de voorstelling Parasieten begint is er veel te zien.

Bevroren acteurs
Je kunt het vanavond bestempelen als kijkkasttoneel, bekleed met badkamertegeltjes of zwembadtegeltjes, eigenlijk zijn ze niet goed te definiëren. Vijf acteurs bevolken het podium. Rechts naast de man bij de paal zit een man in een rolstoel, achter hem staat een man met een kraag om die op nekklachten wijst. In het midden staat een vrouw met een geolied lijf in een geel badpak met een zonnebril op en achterin zit een vrouw in een winterjas. Allen zijn ze bevroren in hun positie. Hoe stil de acteurs ook staan, er beweegt iets op het toneel: aan de achterwand hangen twee langwerpige glazen bakken met daarin een heleboel levende vliegen. De regisseur Susanne Kennedy wilde iets levends toevoegen aan het decor: ‘Ze roepen associatie op met verval.’

Parasieten
Een parasiet leeft ten koste van een ander organisme: de ‘gastheer’. Als het met deze gastheer niet goed gaat, ondervindt de parasiet daar ook schade van. Soms is het samenleven voor beide partijen even gunstig, soms wordt de gastheer ernstig benadeeld. Het is belangrijk dat een parasiet zijn gastheer niet wil doden, dan heeft hij immers niets meer aan de relatie: de parasiet zal zijn best doen de relatie zo lang mogelijk in stand te houden.

Parasiteren
Friderike gaat weg bij haar man Petrik. Ze gaat logeren bij haar zus Betsi, die ook voor haar verbitterde man Ringo moet zorgen. Ringo is de man in de rolstoel. Door een auto-ongeluk zit hij in een rolstoel en de man met de kraag is Multscher, de veroorzaker van het ongeluk. Multscher is vervuld van schuldgevoel en wil hopeloos alle goeds doen voor Ringo. Ringo is afhankelijk van zijn vrouw Betsi en kan het niet verdragen wanneer zij ook voor haar suïcidale zwangere Friderike wil zorgen. Petrik ontdekt dat hij niet zonder Friderike kan en blijft in haar leven terugkomen.

Wegblazen
De plot zoals beschreven op de flyer is niet bijzonder boeiend, het is de uitvoering ervan die je wegblaast. De tekst is van hoog niveau en is zeer humoristisch en zwart. Als je je fijn wil voelen na een theatervoorstelling is dit stuk geen aanrader, maar het gevoel dat het wel teweegbrengt is de moeite van het ervaren waard. Na de voorstelling zijn de woorden je ontnomen; de eentonige, bijna bezeten manier van spreken van de acteurs, de absurde uitvoering, de surrealistische setting van vijf acteurs die gedurende de hele voorstelling het podium niet verlaten omdat ze op elkaar parasiteren: het is een bijzondere ervaring.

Foto´s van Deen van Meer.

Gezien: Parasieten van Het Nationale Toneel op 9 mei 2009 in het NTGebouw in Den Haag. De voorstelling is nog t/m 6 juni te zien en gaat van Den Haag naar Amsterdam. Meer info en speellijst: www.nationaletoneel.nl