Oud of niet, All Stars blijven goed

Ik keek het toen ik klein was op de bank met mijn vader. Ik legde mijn hoofd op zijn borst en samen lachten we om dikke Willem en slome Nemo. Tijdens mijn pubertijd uitte mijn studieontwijkend gedrag zich in het terugkijken van afleveringen op uitzending gemist. Zeven jaar verder zit ik als jong volwassene in Utrecht, de stad waar ik woon en studeer, in een pluche stoel, met lichtelijk klotsoksels omdat ik het zo spannend vind, te wachten op de Old Stars.

Ze zijn er weer
De Swiftboys zijn terug. Even grof, even ruig, even grappig, alleen ouder. Ze gaan naar Barcelona om op Bram’s bruiloft te zijn. Tijdens deze reis komen ze erachter dat iedereen is veranderd, maar dat ook veel hetzelfde is gebleven. Peter past er nog steeds niet helemaal bij, hoe cool zijn auto ook is. Willem heeft nog altijd huwelijksproblemen en Sjonnie krijgt het niet voor elkaar wat van zijn leven te maken. Ze komen in de film oog in oog te staan met grote levensvragen en merken hoe de dood en het leven met elkaar verweven kunnen zijn.

Antonie
Het script was net af, toen regisseur Jean van der Velde het telefoontje kreeg dat Antonie Kamerling zich van het leven had beroofd. Er is veel gediscussieerd of de film door moest gaan. Uiteindelijk besloten ze er een eerbetoon van te maken.  Je ziet veel stukjes van een jonge Antonie, spelend met een bal. Je ziet Isa Hoes. Het liedje van Hero komt erin voor en als er aan het eind in beeld komt: voor Antonie, dan is dat slikken. Wat zeg ik, dan is dat huilen als een klein kind.

Gozers
De film geeft heel erg een ‘jongens onder elkaar’ gevoel. Met humor, maar ook met de serieuze dingen des levens. Die komen veel aan bod in Old Stars. Het is geen komedie geworden, maar meer een speelfilm. Er zijn wel de gebruikelijke ik-pis-over-m’n-pluche-stoel momenten, maar wat de film echt de moeite waard maakt is de kwetsbare kant. Het is mooi om te zien hoe de mannen de verdrietige situaties oplossen door een klap op de schouder en witbier uit blik.

Minder...
Het is een ontroerend eerbetoon en een fantastische film geworden. Er hadden wel wat minder piemels van oude mannen in gemogen, maar daar valt overheen te komen. Het was anderhalf uur lang genieten van de chemie tussen de sterrencast. En hoe dik, ziek, gelovig, cool, homo of mislukt ze ook zijn, je moet wel houden van de All Stars. Ze vervelen nog steeds niet en wat mij betreft zullen ze ook nooit te oud zijn.

Gezien: All Stars 2: Old Stars.
Regie: Jean van der Velde