Onvoorstelbare waar- en wreedheid in Wit Licht
Een film over kindsoldaten, niet echt iets waar je naar uit kijkt, maar toch: voordat de film echt begint loop je jezelf al een beetje te verkneukelen. Hehehe, Marco Borsato die acteert. Dat willen we wel eens zien. Weet regisseur Jean van de Velde (De Kleine Blonde Dood, Lek, All Stars) er wat van te maken? Zou het acteerwerk van Marco net zo erg zijn als de slijmerige liedjes van diens cd Wit Licht? Zou het kunnen tippen aan Dries Roelvink in zijn film over een echtpaar dat op zoek is naar zijn sperma? Marco Borsato’s acteerprestaties laten het inderdaad een beetje afweten. Maar dat komt vooral omdat ze in het niet vallen bij de acteerprestaties van de kindsoldaten. Hoewel je dat nauwelijks meer acteren kunt noemen omdat veel van de acteurs vroeger ook echt kindsoldaat waren.
Wonder boven wonder
Het verhaal gaat over Eduard Zuiderhoek, een Nederlandse kok in Afrika die zijn vrouw heeft verloren bij een auto-ongeluk. Vol van verdriet verwaarloost hij de opvoeding van zijn zoontje. Maar als het beste vriendje van zijn zoontje, Abu, wordt ontvoerd door de rebellen verandert hij ineens in een kruising tussen James Bond en een overijverige vader. Hij gaat Abu bevrijden van de rebellen en wel direct. Zonder wapens of plan trekt hij de jungle in en overleeft hij wonder boven wonder alle schietaanvallen.
Ongeloofwaardig, maar waar
Enigszins ongeloofwaardig dus, de Hollywoodachtige heldenacties die Marco Borsato uitvoert in dichtbeboste jungles of vliegtuigen met open deuren. Maar daar tegenover staat het verhaal van de kindsoldaten. Het is zo mogelijk nog ongeloofwaardiger. Kindsoldaten van acht of negen jaar worden gedwongen hun vrienden te doden. Hun tong wordt afgesneden. Ze worden verkracht. Ze moeten hun eigen ouders met stokken of messen vermoorden. Ongeloofwaardig, maar helaas ontzettend waar. En ondanks alle kritiek die je kan hebben op Marco en het Hollywoodkarakter van de film komt de boodschap ontzettend hard aan.
Verdorven volwassenen
De film is geclassificeerd voor zestien jaar en ouder en dat is nog terecht ook. Niet eens door al het bloed en de afgerukte ledematen die zo nu en dan in het rond vliegen, maar vooral omdat wat hier gebeurt echt ver boven alle grenzen van je voorstellingsvermogen gaat. Het maakt je kapot om te zien wat er op dit moment aan de andere kant van de wereld met 250.000 kinderen gebeurt. Hoe ontzettend verdorven de mensen zijn die kinderen inzetten om oorlog te voeren.
Vlak acteerwerk
Als een soort afweermechanisme voor al dit geweld, ga je dan toch maar weer letten op Marco Borsato en het filmwerk. Hij speelt, in tegenstelling tot alle verwachtingen, juist heel ingetogen en soms een beetje vlak. Van overacting is geen sprake, hoewel de zinnetjes er af en toe wat gekunsteld uit komen. Naarmate de film vordert nemen zijn acteerprestaties ook toe, maar dat komt ook omdat je zo meegenomen wordt in het verhaal.
Bloed onder je nagels
Naast de kindsoldaten die heel overtuigend spelen, weet ook de Belgische acteur Peter van den Begin te boeien. Hij haalt het bloed onder je nagels vandaan als opportunistische rampenjournalist. Abby Mukiibi Nkaaga (uit The Last King of Scotland), die de Oegandese rebellenleider speelt, doet dat met een overtuiging waardoor je hem wel moet haten. Uit ons eigen landje speelt de beeldschone Thekla Reuten mee. Ze heeft de rol van gedreven leidster van een vluchtelingenkamp in Afrika. Een ietwat saaie rol, maar ze acteert heel natuurlijk.
Dromen zijn bedrog
Het camerawerk is over het algemeen vrij professioneel, wat ook wel mag voor een budget van zeven miljoen. Af en toe lijkt het alsof de cameraman een persoonlijk artistiek tintje aan de opnames wil geven, door bijvoorbeeld heel schokkerig te filmen. Voor de rest is alles vrij gelikt, inclusief bombastisch aanzwellende muziek bij heftige beelden. Desondanks raakt de film je en kan je eigenlijk niets dan sympathie voelen voor Marco die zich altijd zo inzet voor War Child. Nu snap je ook precies waarom. Laten we met z’n allen met hem meedoen en weer uit volle borst zingen dat dromen bedrog zijn. Nu niet meer zo uitbundig als vroeger helaas, want je bent nu in het volle besef dat voor heel veel kindsoldaten dromen niet eens meer bestaan.
Gezien: Wit Licht van Jean van de Velde. Deze film draait nu in de bioscoop. Bekijk hier de trailer:
