Een zomerse dag in het centrum van Rotterdam. Op het Stadhuisplein genieten twee mannen van een ijsje, maakt een toeriste een foto en loopt er een meisje met haar fiets. Dan, om kwart voor zes ’s avonds, staat iedereen midden in de beweging stil. Het Stadhuisplein is heel even onderdeel geworden van kunstproject Improv Rotterdam.
Haperende robot
Via Hyves lees ik een tijdje geleden een oproep. Of ik in juli een week lang mee wil doen aan het geheimzinnige project Improv Rotterdam. Het heeft iets te maken met streetart. Ik heb vrij, ben nog niet op vakantie en besluit de stap te wagen: om 17.00u sta ik op de afgesproken locatie in Rotterdam. Met een groep van ongeveer 180 mensen krijg ik de opdracht om naar het Stadhuisplein te gaan en bij het slaan van de klok te ‘freezen’ voor 5 minuten. En daarna voor één minuut vast blijven zitten in mijn beweging, als een robot die hapert.
Uit het ritme
Improv Everywhere werd negen jaar geleden opgestart door New Yorker Charlie Todd. Charlie is deze week ook in Rotterdam aanwezig. Charlie: “Ik had op de universiteit aan een aantal toneelstukken meegedaan. En ik was geintersseerd in performance. Omdat ik geen zin had om jaren te moeten wachten om aan de bak te komen, besloot ik mezelf te gaan uiten in het open publiek.” Hij wordt deze week bijgestaan door Dick Hollander, die het project in Nederland organiseert. “We willen de mensen in de stad uit het dagelijkse ritme trekken, iets leuks meegeven om thuis te vertellen.”
Smeltend ijsje
Op de Lijnbaan haal ik een kop koffie, en drentel wat rond totdat ik steeds meer mensen stil zie staan. De koffie in mijn linkerhand, m’n telefoon aan m’n rechteroor. Allebei m’n armen tegen m’n lichaam gedrukt, zodat ik geen kramp krijg. Omdat ik met mijn rug naar het terras sta, heb ik geen flauw idee wat er om me heen gebeurt. We staan echt stil! Voor me zie ik drie meisjes met een McFlurry, een ‘lopende’ man en een man met een opschrijfblokje. Op de voorpagina van de Metro op dinsdag zie ik twee mannen die doodstil staan terwijl hun ijsje aan alle kanten smelt.
Effect
Dinsdag hebben we een nieuwe missie. Met veel mensen die er maandag niet waren, gaan we onopvallend richting Koopgoot om daar in het overdekte gedeelte met z’n allen te gaan staan lachen. Eerst langzaam en rustig, dan steeds uitbundiger. Ik voel me idioot, maar we hebben zeker effect. ’s Avonds hebben we onze one minute of fame in het Rijnmond Nieuws.
