Een echt vrouwenboek maar toch ook anders; zo kun je de Prendergast Road Kronieken het best beschrijven. Dit boek is een variatie op het reilen en zeilen van de vrouwen op Wisteria Lane; een aantal vrouwen met problemen onder druk gezet door de maatschappij. Deze keer speelt het verhaal zich niet af op Wisteria Lane, maar op Prendergast Road. De verhaallijnen, problemen en geheimen zijn nog heftiger. Een boek over 'het toch niet zo groene gras van de buren.' Soms een beetje cliché, maar zeker niet minder leuk.
Problemen geen gebrek
Hoofdpersoon Kate is de moeder van twee kinderen. Ze probeert verborgen te houden dat haar zoon niet is toegelaten op de meest fatsoenlijke school ´waar iedereen heen gaat.´ Kate heeft bovendien de bizarre eigenschap om haar dochtertje overal achter te laten. Haar vriendinnen klampen allemaal met de bekende problemen: een slecht huwelijk, een gebrek aan seks of geen contact met de kinderen. Intussen proberen ze het perfecte leven te leiden.
Net een soapserie
Samen vormen de vijf vriendinnen het ´Prendergast Road Comité.´ Onder het mom van bijeenkomsten drinken ze wijn en praten ze over koetjes en kalfjes. De problemen stapelen zich op maar niemand denkt eraan om erover te praten. Het boek draait om problemen, liegen en bedriegen. Jawel, soms is het net een soapserie.
Verwarrende verhaallijnen
Het is bekend dat soapseries verslavend werken dus dit boek is binnen no time uit. De vaart komt echter niet meteen. Het duurt even voordat de lezer alle namen van de hoofdpersonen kent en de verhaallijnen niet meer door elkaar haalt. Uiteindelijk worden al die verhaallijnen beter uitgewerkt en met elkaar verweven. Auteur Sarah May heeft gekozen voor verschillende perspectieven zodat het verhaal niet saai wordt. Per hoofdstuk komen een paar hoofdpersonen aan bod. In het begin werkt dit verwarrend, later juist verfrissend.
Vreemde personages
De hoofdpersonen komen een beetje vreemd over; hun handelingen zijn niet altijd goed te begrijpen. Zo is Kate een irritante persoonlijkheid omdat ze haar dochtertje vaak vergeet. Door het drukke leven dat alle vrouwen proberen te leiden, missen zij die moederliefde. Kate ziet haar dochtertje in alle chaos soms aan voor een varkentje. Niet is te gek in dit boek: Kate´s schoonmoeder maakt avondeten van kattenvoer, vriendin Jessica heeft seks met een Ikea man en zoontje Arthur kruipt dagenlang rond in een Spiderman pak. Bizar, maar niet storend.
Beetje cliché
De ernst van sommige situaties dringt niet helemaal door want het hele verhaal wordt luchtig gebracht. Zelfs een poging tot zelfmoord weet de lezer niet echt te raken. Dit is gelukkig ook niet het voornaamste doel van Prendergast Road Kronieken. Sarah May wil de druk van het veeleisende moderne leven aan de kaak stellen en dit lukt zeker. Toch is dit boek het beste aan de categorie chicklit toe te schrijven want veel dieper dan het oppervlak gaat het verhaal niet. Een beetje cliché, maar hierdoor niet minder leuk.
Prendergast Road Kronieken van Sarah May
Dit boek is verkrijgbaar in de meeste boekwinkels
|
Another factor which is often cuonfsed is the detribalisation of the central Sudan (compared to the ethnic unity which was left intact in Darfur by georaphy and unbalanced development). Ethnic considerations have no place in the cities of central Sudan ;which have acted as melting pots bringing together people from all over the country ;including Darfur. That is why the political parties; trade unions and sport/social clubs were formed in cebntral Sudan on a National not sectarian or ethnic/tribal basis since the 1940s. The mind -set of some Darfuri leaders is stuck in the past; they find it very difficult to imagine that others are not tribally motivated. Last year JEM fought in Chad to save the regime of I. Debi then crossed the border to Sudan in pursuit of the same ethnic goal. In this sense; the conflict in Sudan is between the past and the presnt/future. Between the detribalised vanguard and the reactionary ethnic interpretation of politics . |
