Natasha Solomons is geen eendagsvlieg

Deadline schreef in augustus 2010 over de debuutroman van Natasha Solomons. Het oordeel was: een debuut om van te smullen. Nu publiceert zij haar tweede roman. Zou dit net zo boeiend en meeslepend zijn?

Uren op de bank
De roman in de viool is een nieuwsgierig makende titel: wat stel ik me voor bij een roman in een viool? De Joodse Elise Landau moet haar onbezorgde leven in Wenen opzeggen als de oorlog uitbreekt. Op haar negentiende vertrekt ze naar landhuis Tyneford in Engeland, waar ze als bediende aan de slag gaat. Het huishouden is levendig beschreven, dit zorgt ervoor dat je het verhaal als een film voorbij ziet komen. Aan de bank gekluisterd tot het verhaal is afgelopen.

Waarheidsgetrouw
De geromantiseerde oorlog in het boek van Solomons is fictie, maar gebaseerd op historische feiten. Het spookstadje Tyneham in graafschap Dorset (de woonplaats van Solomons) is de basis voor landhuis Tyneford. Door de oorlog raakt het langzaam in verval en verliest het de functie van statig landhuis. Vele Joodse dames waren in Wenen welgesteld – ze hadden hun eigen dienstmeiden om thee te schenken en de haard te stoken. In Engeland waren zij opeens de dienstmeid die de klussen voor anderen moesten doen.

Zwaar
Over het thema is al veel geschreven: de oorlog, de zware dagen voor Joodse families, het uiteenrafelen van hechte gezinnen, vertrek van zoons naar het front, het verval van luxe en status. Toch is De roman in de viool de moeite waard. Ondanks de pijn die spreekt uit de personages is het verhaal luchtig en vermakelijk. Het zit vol humor en liefde. Het thema ‘alles achterlaten en ergens anders een nieuw bestaan opbouwen’ is actueel. De 400 bladzijden blijven boeien, omdat je steeds weer nieuwe dingen ontdekt over de eind jaren dertig en het leven van Elise.

Gelezen: De roman in de viool – Natasha Solomons. Verschenen in november 2011 bij Orlando Uitgevers. Meer info: www.awbruna.nl en www.natashasolomons.com