Mongol: kleurrijke geschiedenisles

Dronken figuranten, Russische crewleden die het Chinese eten weigeren en tolken die door één fout honderd man de verkeerde kant op sturen. De massaproductie Mongol over het leven van Genghis Khan was een zware bevalling. Gelukkig is dit het allemaal waard geweest en krijgen we met Mongol een ouderwets lekker historisch epos.

Eén vlag
We schrijven het Mongolië van 1172. Temudgin is pas een jaar of tien als hij zijn toekomstige bruid uitkiest. Kort daarop verliest hij zijn vader en wordt hij bijna gevangengenomen door diens vijanden. Hij slaat op de vlucht en komt vijf jaar later terug om zijn bruid, Börte op te halen. Hun geluk is van korte duur als zij wordt ontvoerd door een vijandige stam, maar Temudgin zint op wraak. Uiteindelijk is het Temudgin die alle Mongoolse stammen onder één vlag verzamelt.

Godswonder
De productie van Mongol was een hels karwei. Na negen weken opnemen kwam regisseur Sergei Brodrov erachter dat er te weinig geld beschikbaar was, waardoor de opnames voor lange tijd stilgelegd werden. Op de set liepen veertig tolken rond, die voor 600 mensen twaalf talen moesten tolken. Het mag een godswonder heten dat de film er uiteindelijk is gekomen. Erger was dat, door een Chinese wet, de dorpen in Mongol van echte materialen opgebouwd moesten worden. Een volledig dorp werd met stenen, klei en hout uit de grond gestampt.

Nederlandse cameraman
Op technisch gebied ziet de film er oogstrelend uit. Sommige locaties in Mongol zijn  adembenemend. De Nederlandse cameraman Rogier Stoffers maakt gebruik van enorme groothoeklenzen, waardoor het weidse landschap schitterend tot zijn recht komt. In Binnen-Mongolië, waar de film grotendeels werd opgenomen, lijkt de tijd te hebben stilgestaan. Alles ziet er zó rijk, zó gedetailleerd uit. Van de kostuums, tot de decors, tot de taal (de Japanse hoofdrolspeler heeft Mongools moeten leren): het klopt allemaal.

Herhaling
Op het verhaal valt het een ander aan te merken. Wie verwacht te zien hoe Temudgin – alias Genghis Khan – het voor elkaar kreeg om het hele Mongoolse rijk te verenigen, komt bedrogen uit. De film richt zich sterk op zijn persoonlijke leven en valt daarbij nog wel eens in herhaling. Heel veel scènes in de film bestaan uit (wonderbaarlijke) ontsnappingen. Het oorspronkelijke plan van regisseur Bodrov was om er een trilogie van te maken, maar zag daar na de productionele hel vanaf. Dit is jammer, omdat er zo wel heel erg veel wordt weggelaten.

Mooie geschiedenisles
Aan de andere kant: maar weinig weldenkende westerlingen zouden drie keer twee uur naar een film over een Aziatische krijgsheer kijken. Wat dat betreft is Mongol een geschiedenisles, die toch maar mooi een onderwerp onder de aandacht brengt dat maar heel weinig producties hebben aangedurfd. Uiteindelijk is Mongol een heel erg mooi epos geworden dat absoluut de moeite van het bekijken waard is.

Gezien: Mongol van Sergei Brodrov, nu verkrijgbaar op DVD