We dachten te laat te zijn maar bij binnenkomst, een half uur na aanvangstijd, stond slechts een handjevol mensen in The Max zaal van de Melkweg. Op het podium sprong de posse van Zwart Licht op en neer, terwijl ze hun stevige hip-hop de zaal in denderenden. Was het deze epilepsie veroorzakende lichtshow die ervoor zorgde dat de zaal leeg was, was het een boos statement vanwege de afzegging van Rahzel, of was iedereen gewoon heel erg fashionably late?
Entering De La Soul
De stevige beats en sterke teksten van Zwart Licht, voorprogramma bij De La Soul, konden helaas alleen bij een klein groepje vooraan de handjes in de lucht krijgen. De overige aanwezigen knepen angstvallig de ogen dicht en leken zich af te vragen waarom de zaal zo leeg was. Gelukkig was iedereen inderdaad gewoon lekker laid-back te laat, want toen het legendarische De La Soul het podium opknalde, was de zaal eindelijk goed gevuld. Met een formatie als De La Soul belooft het sowieso een vrolijke hip-hop avond te zijn, waarbij behalve de hard-core fans ook genoeg liefhebbers buiten het circuit het concert zullen aandoen. Hun debuutalbum 3 Feet High and Rising is een aanwezige in de cd-verzameling van een ieder die maar enigszins affectie met hip-hop heeft.
Zoekend naar die perfecte klik
De goede kwaliteit van het optreden, waarbij vooral de oude nummers aan bod kwamen, en de goede vibe in de zaal ten spijt was van perfecte chemie tussen artiest en publiek geen sprake. Hoewel de handen enthousiast in de lucht bleven en het er vooraan best hard aan toe ging, zat de sfeer aan de flanken en achter in de zaal er net wat minder in. Bij een klassieker als Stakes is High, dat de muziekliefhebber van elk kaliber geacht wordt te kennen, ging men goed los maar wanneer de mannen door grapjes de zaal wat losser probeerden te krijgen, was de respons matig.
Ergens halverwege nam de formatie een momentje om te benadrukken dat ze aan het begin van hun carrière ooit een memorabel optreden in Paradiso gaven en hoe fantastisch het was nu weer terug te zijn. Het viel echter te betwijfelen of deze opmerking geen wanhoopsdaad was de zaal wat meer los te krijgen.
Plug One, Two, Three, Done
Met ‘happy hip-hop’ als statement tegen de meer ‘donkere’ en East versus West hip-hop van de jaren negentig blijft De La Soul nog altijd goed voor een leuk concert. Ook het publiek scheen zeer tevreden te zijn met een avondje old school classics. Maar het was de echte hip-hop kenner die zich enigszins schaamde voor het verloop van de avond. Bij het laatste nummer konden de helden rekenen op een goed applaus, maar zodra ze het podium verlieten, haastte men zich naar bar of naar buiten voor een goed nicotineshot. Geen aanhoudend geroep om een toegift; de ultieme magie was er helaas niet geweest.
Prima, prima, en dan toch… helaas
Waar het aan lag valt over te discussiëren. Misschien toch iets te veel halfbakken fans? Een beetje te veel zien en gezien worden? Waar waren de legionen échte De La Soul-groupies? Het was een prima concert, prima avond, en prima sfeertje. We hadden echter gehoopt op perfectie, want dat doet de status van deze heren meer eer aan.
De La Soul en Zwart Licht (voorprogramma)
Gezien: 18 september in de Melkweg, Amsterdam.
Meer info: http://www.myspace.com/delasoul
