Menselijke verhalen in Crossing Over

Het is een actueel thema: immigratiepolitiek. Schrijver en regisseur Wayne Kramer maakte hier een film over, en laat met Crossing Over zien dat het helemaal niet zo makkelijk is om de American Dream te verwezenlijken. Om dit te kunnen doen is namelijk een verblijfsvergunning nodig, en om deze te krijgen moet je aan talloze eisen voldoen. Crossing Over beschrijft de harde realiteit waar vele immigranten tegenwoordig op stuiten, en waartoe zij in staat zijn om toch hun dromen te kunnen verwezenlijken.

Te menselijk
In Crossing Over lopen de verhaallijnen van verschillende personen door elkaar heen. Allemaal hebben ze iets te maken met immigratie naar Los Angeles. Max Brogan (gespeeld door Harrison Ford) werkt bij de immigratiepolitie, en moet er dus voor zorgen dat mensen niet illegaal de Verenigde Staten binnenkomen. Een moeilijke baan, die er niet makkelijker op wordt door de menselijke aard van Brogan.

Alles voor een green card
Op een ingenieuze manier zijn de verschillende verhalen met elkaar vervlochten. Crossing Over toont vele invalshoeken, niet alleen die van de clichématige Mexicaan die de tocht door de woestijn naar de grens niet overleeft. Ook een muzikant die zich als een Jood voordoet om geld te kunnen verdienen, een immigrantenadvocate, en een jong meisje dat verdacht wordt van terrorisme passeren de revue. Het wordt ook duidelijk dat mensen tot alle soorten hoererij in staat zijn om maar zo’n green card te bemachtigen: een permanente verblijfsvergunning in de Verenigde Staten.

Op de huid
De nadruk ligt in Crossing Over op de persoonlijke verhalen die elke immigrant heeft. De film bevat veel close-ups, en door deze manier van filmen zit de kijker op de huid van de personages. Tussen de scènes door zijn helikopterbeelden van Los Angeles te zien. Door de grote afstand lijkt de stad ondoordringbaar, en totaal niet verwelkomend. De dramatische muziek versterkt dit gevoel nog eens. Op deze manier wordt het duidelijk dat er nogal wat obstakels zijn op de weg naar het Amerikaanse burgerschap.

Sympathie met slachtoffers
De film laat je achter met een dubbel gevoel. Voor sommigen wordt de droom van het burgerschap werkelijkheid, voor anderen loopt het minder rooskleurig af. Dit zijn de gevallen die het meest blijven hangen. De scène waarin een moeder met haar dochter in de VS mag blijven, en vader met de andere kinderen terug moet naar Bangladesh, is hartverscheurend. Het voornaamste gevoel dat de film losmaakt is sympathie met slachtoffers. Eerder dan een neutraal beeld van immigratie is Crossing Over dan ook een politiek statement.

Crossing Over van Wayne Kramer draait vanaf 13  augustus in de bioscoop.