Mammoth is adembenemend

Klootzakken zijn het in Berlijn. Tijdens het filmfestival aldaar kon Mammoth rekenen op boe-geroep en werd de film de slechtste op het festival genoemd. Nu de film eenmaal vertoond wordt aan het grote publiek kan regisseur Lukas Moodysson rekenen op alleen maar positieve reacties. Bij pers én bij publiek.

Lichtverteerbaar
Lukas Moodysson heeft nooit in een hokje gezeten. Zijn eerste twee lange films – zijn debuut was het meesterlijke Fucking Åmål – waren lichtverteerbare arthousefilms voor een groot publiek. Lilja 4-ever was een feest van depressiviteit, zijn daaropvolgende werken waren soms niet door te komen zo experimenteel. Met Mammoth slaat hij wéér een compleet andere weg in.

Druk leven
De acht jaar oude Jackie is het kind van Leo en Ellen Vidales. Zij is chirurg in een van de drukste ziekenhuizen van New York, hij een zakenman in computerspelletjes. Vanwege het drukke bestaan van het jonge echtpaar wordt Jackie verzorgd door de Fillipijnse nanny Gloria. Wanneer Leo naar Thailand gaat op zakenreis krijgt hij het gevoel dat er iets niet klopt in zijn leven. Intussen, aan de andere kant van de wereld, missen de twee zoontjes van Gloria hun moeder.

Tegenstelling
Ellen wordt gebeld terwijl ze in een supermarkt voor veel geld dure groenten haalt. Even daarvoor zagen we nog hoe haar koelkast uitpuilde van het eten. In Thailand draagt Leo twee verschillende horloges. Zijn dure designerhorloge uit New York, samen met het goedkope horloge dat hij van een hosselaar op het strand kocht. Mammoth staat bol van de tegenstellingen. Mammoth ís ook zelf een tegenstelling: geheel tegen de lijn in van zijn emotieporno bij Lilja 4-ever doseert Moodysson het drama voorzichtig. Nooit te veel, maar toch net genoeg om mee te leven met de karakters.

Net zo schuldig
Het was in Berlijn de grootste kritiek op de film: Mammoth kabbelt teveel voort, zonder dat er echt wat gebeurt. Het is erg oneerlijk de film daarop af te rekenen. Andere globalisatiedrama’s als Babel – waarmee de film vaak vergeleken wordt – waren grootser opgezet in hun drama. In Mammoth is er ook geen sprake van een boosdoener of groot kwaad waar tegen gevochten wordt. Directe confrontaties blijven inderdaad uit. Prettig is hierbij dat niets of niemand de schuld van de problemen krijgt, ook niet het rijke Westen. Via het personage van Gloria’s moeder zien we dat het arme gedeelte van de wereld net zo debet is aan de wereldproblematiek als West-Europa en Amerika.

Che Guavera
Uiteindelijk blijkt Mammoth ontzettend rijk aan details, wendingen en karakterontwikkeling te zijn. De film is zó ontzettend mooi, voelt zó compleet aan. Rijk. Om voormalig Che Guavera-vertolker Gael García Bernal te zien als rijke zakenman is even wennen, maar hij overtuigt uiteindelijk. Net als de rest van de voltallige cast trouwens: van Gloria, tot Salvador, tot Jackie. Onze blik glijdt over een rijke buurt van New York... Langs een olifant aan ketting… Tot de sterren in het Planetarium. Adembenemend.

Gezien: Mammoth van Lukas Moodysson. Deze film is in die bios te zien vanaf 23 april. Bekijk hier de trailer: