Ons leven bestaat uit kleine gebeurtenissen die uiteindelijk allemaal met elkaar verband houden en iedereen is gemaakt door zijn of haar omgeving. Niccolò Ammaniti vertelt dit aan ons in normale-mensentaal in zijn nieuwste boek Jij en ik.
Leugen
Lorenzo van veertien is anders dan zijn leeftijdsgenoten. Om te overleven moet hij het gedrag van anderen imiteren als een kameleon. Dat wordt een probleem als hij op het gymnasium terechtkomt. Zijn moeder – met wie hij een goede band heeft – wil hij niet teleurstellen en Lorenzo bedenkt een leugen. Eentje die hem steeds dieper in de problemen brengt. De leugen zorgt er echter ook voor dat hij in contact komt met zijn even problematische halfzus Olivia.
Puberteit
Anders zijn. Hoe vaak gedragen we ons niet anders dan we eigenlijk zouden willen? Zodat we hopen geaccepteerd te worden en het daarmee goed is. Niccolò Amanti heeft voor zijn nieuwste boek Jij en ik een mooi thema uitgekozen en zijn verhaal is interessant voor alle leeftijdsgroepen. Al met al blijft de puberteit gewoon een lekker thema waar veel over te vertellen valt.
Luchtledig
Jij en ik beslaat een krappe 125 pagina´s, wat aan de korte kant is. Af en toe slaat Ammanti een zijweg in – de relatie tussen Lorenzo en zijn oma, het auto-ongeval met zijn moeder – maar die zijwegen zijn voorbij voordat je er erg in hebt. De gebeurtenissen blijven wat in het luchtledige hangen. En doordat ze zo vluchtig zijn, is het even zoeken naar een betekenis in de rest van het verhaal.
´Anders´
Het is een kort verhaal dat ontspannen wegleest, ondanks de serieuze thema´s die in het boek naar voren komen. Het lukt Ammaniti om met niet al te veel materiaal de lezer sympathie op te laten brengen voor hoofdpersoon Lorenzo – niet een alledaags persoon met een aparte leefwereld. Ammaniti geeft de lezer inzicht in het hoofd van iemand die ´anders´ is en legt in een mooi einde alle kaarten op tafel.
Geen vertaling
Tussendoor lezen we zinnen als ´Ze was een havenhoofd waarop dagelijks golven van pijn kapotsloegen´: details in het verhaal die de moeite waard zijn als je er als lezer oog voor hebt. Wel is het jammer dat vertaler Etta Maris niet álles vertaalt, bijvoorbeeld als Lorenzo met zijn moeder een liedje op de radio meebrult. Liever dat er zinnen verloren gaan in vertaling dan helemaal geen vertaling.
Jij en ik van Niccolò Ammanti.
Lebowski Publishers, Amsterdam 2010
Meer info: www.niccoloammaniti.nl
