Twaalf zelfverzekerde dansers komen het podium oplopen: kin omhoog en borst vooruit. ‘Dit ben ik en samen zijn wij Kiss Moves’, dat straalt er vanaf. De lichten zijn gedimd, maar je ziet dat alle dansers een zwarte tutu aan hebben. Daaronder hebben ze kleding aan die bij hun dansstijl past: balletpakjes, joggingbroeken of sneakers. Je hoort de dansers denken: ‘Laat de show beginnen’.
Kiss Moves
Kiss Moves is een dansgenootschap uit Amsterdam. Met de voorstelling Straus is cool, Vivaldi rocks & we move touren ze door het hele land. De choreografieën zijn gemaakt door Dorottya Kiss en Keren Rosenberg.
Overeenkomsten en verschillen
Het fuseren van dansen doen ze door twaalf dansers op het podium te zetten die ieder hun eigen ‘specialiteit’ doen. Drie ballerina’s, twee hiphoppers, twee breakdancers en vijf moderne dansers. Ze dansen in groepen, maar ook samen. Zo strijden de ballerina’s met de twee breakdancers. Ze zorgen ervoor dat je het verschil ziet tussen dansstijlen, maar ook de overeenkomsten.
Nét niet
De twaalf dansers doen aan het begin van de voorstelling een housedans, de beat van een house nummer dreunt door de hele zaal. Hoofden zie je knikken, dit vindt het publiek blijkbaar leuke muziek. Het idee van dansstijlen combineren is heel mooi en stiekem ook heel vredelievend, maar de ballerina’s voelen zich toch nog niet zo thuis in de house. Net zoals dat de hiphoppers zich niet thuis voelen in de moderne dansen van de voorstelling. Die groepsdansen gaan ongelijk, ze beheersen andere dansstijlen dan hun eigen nét niet. De klassiek geschoolde dansers staan nog steeds met een rechte rug en nette armen terwijl de hiphoppers los gaan en hun swag erin gooien.
Muisstil
Kinderen van ongeveer 15 jaar vullen de hele zaal. Oké. Ze vullen de halve zaal, maar ze maken voordat de voorstelling begint lawaai voor duizend man. Zodra de lichten uit gaan en René, één van de dansers, het podium op loopt om een verhaaltje te houden is iedereen muisstil. Tijdens de voorstelling wordt er alleen wat geroepen als de meiden een sexy
dans doen. Natuurlijk zijn het de jongens die wat roepen. Ook merk je dat af en toe de aandacht wegvalt. Richting het eind fluisteren, mompelen en checken mensen hun mobiel.
Geef ons overtuiging
De voorstelling zit goed in elkaar: overgangen gaan snel en er worden geen grote fouten gemaakt. Het enige wat echt mist is energie. Alle dansers staan met een serieus gezicht te dansen, er kan geen glimlach vanaf. Als je ons wil overtuigen dat dansen ‘één voor allen en allen voor één is’, moet je dat met overtuiging doen. Een glimlach, energie, je hart en ziel er in leggen: dan komt het over. Door weinig spel tussen artiesten en publiek kijken de meeste bezoekers af en toe op hun mobiel.
Meedansen: het moet
Het doel van de voorstelling is laten zien dat je dansstijlen kan combineren en ze toch in hun waarde te laten. Aan het eind wordt er aan de zaal gevraagd welke dansstijlen ze konden herkennen. Alle stijlen worden geraden, zelfs de onbekende stijl Vogue. Dan komt de verschrikking van elke theaterbezoeker. Het meedansen. Er gaat een schrik door de zaal. De stoere jongens achterin gaan nog iets meer onder uit gezakt zitten, maar ook zij moeten eraan geloven. Elke danser doet een pasje en het publiek volgt. Zo staat de hele zaal aan het eind los te gaan.
Cool, maar niet wow
Straus is cool, Vivaldi rocks & we MOVE! is een voorstelling waar je veel ziet. Verschillende dansstijlen zijn samengevoegd in één voorstelling, maar het is niet denderend. Het is cool, maar niet wow.
Gezien: Straus is cool, Vivaldi rocks & we MOVE! van Kiss Moves in Theater de Meervaart, Amsterdam. Meer info:
