Kenner en kneus: My Bloody Valentine 3D

Horror in 3D! De nieuwe slasher My Bloody Valentine 3D belooft heel wat: nieuwe 3D-technieken om de bloedspetters bijna rechtstreeks op je schoot te laten belanden… Leuk? Heel leuk! Deadline stuurde Marylinn, de leek in het genre, samen met kenner Maarten naar de bioscoop. Aan de hand van een aantal vaste onderdelen van het genre namen zij de proef op de som.

Gore
Marylinn: “Vond ik wel meevallen. De scène met de wasmachine was echt eng, andere scènes waren meer van het botte hakwerk. Ik vond heel veel momenten niet zo heel erg goor, maar ze waren wel keihard en nasty. Erg leuk! De 3D-effecten versterkten de spanning van de gore momenten wel: er gebeurden dingen door de hele ruimte, dus je wist nooit waar je kijken moest.”

Maarten: “Er had wat mij betreft nog wat meer gebruik mogen worden gemaakt van de 3D-effecten, maar regisseur Patrick Lussier doet niet lullig over een spatje bloed meer of minder. Hij gaat over lijken, letterlijk en figuurlijk. Al vanaf het begin van de film worden er een aantal uitgereten lichamen volop in beeld gebracht, en het 3D-effect levert hoe dan ook grappige resultaten op. Let vooral op het moment dat de moordenaar zijn pikhouweel in de onderkaak van één van de personages ramt.”

De killer
Maarten: “Niet zo geraffineerd als Angela Baker (Sleepaway Camp) of Freddy Krueger (Nightmare on Elm Street) en deze mijnwerker is een nogal zielloos personage. Zijn verschijning is echter indrukwekkend en is lekker creatief met pikhouweel en schop. Zo jammer dat de ontmaskering een afknapper is.”

Marylinn: “Deze mijnwerker vind ik een kil figuur, zonder enige emotie. Een beetje een saai type. Ik wilde niet weten wie het was, maar zat me eerder af te vragen waaróm hij moordt. Het uiteindelijke motief van de moordenaar kan ik wel begrijpen.”

“Hello…is anyone there?”
Marylinn: “Er zit een opmerking in van een personage, die denkt dat hij moordenaar Harry Palmer hoort en dan naar buiten loopt met een geweer. Hij zegt: ‘Blijkbaar zie ik in elke schaduw Harry Palmer’, om daarna in zijn eigen huis vermoord te worden. Dat vind ik wel een ‘typisch’ moment, maar afgezien daarvan, komen er geen domme opmerkingen in voor.”

Maarten: “Echt domme opmerkingen blijven ons bespaard. Sommige serieus bedoelde dialogen klinken eerder grappig dan ernstig, maar een kniesoor die daarop let. Het hoort toch ook een beetje bij het genre. Geen opmerking, toch niet slim: de scène met de alarmknop in de supermarkt. In de bioscoop klonk hoongelach. Terecht.”

Seks & drugs
Maarten: “Seks en drugs leiden altijd tot de dood in slasherfilms, zoals ook hier twee personages pijnlijk ondervinden na een nummertje in een motelkamer. Omdat de hoofdpersonages in My Bloody Valentine 3D allemaal dertigers zijn en geen domme tieners, zoals wel het geval is bij genregenoten a la Hide and Go Shriek, is hier geen overdadig dom drugsgebruik en blijft de seks van twee hoofdpersonages buiten beeld.”

Marylinn: “Viel wel mee. Het drugsgebruik en de seksscène zijn niet shockerend. Maar de seksscène maakt de film wel wat realistischer.”

Locatie
Marylinn: “De mijn is niet zo boeiend. De plek an sich is goed, maar er had meer gedaan mee moeten worden. Als ze aan het begin verstoppertje waren gaan spelen in de mijn, had dat vast een aantal bijzondere momenten opgeleverd!”

Maarten: “Een grote afknapper. Veel slashers als bijvoorbeeld Friday the 13th spelen zich op één locatie af, wat soms een enorm claustrofobisch gevoel kan geven. In deze film gebeurt dat niet en de talloze mogelijkheden die een donkere mijn met zich meebrengt worden bijna niet benut.”

Vrouwonvriendelijkheid
Maarten: “De vrouwen in My Bloody Valentine 3D hebben zeker hersens en komen even bruut aan hun einde als het mannelijke deel van de cast (die ventilatorscène!). En de dame met het laagste IQ is een chick met ballen: om naakt een parkeerplaats op te lopen met een pistool in je handen en het uiteindelijk nog zo lang vol te houden tegenover de killer... daar is lef voor nodig. Schitterend.”

Marylinn: “Er zit veel variatie in de karakters van de vrouwelijke personages. Elke vrouw heeft zo haar eigen rol met eigenaardigheden. De vrouwen zijn iets naïever en doen daarom sneller iets ondoordachts, in tegenstelling tot de mannen. Maar genoeg vrouwen in de film met een hoog IQ!”

Verhaal
Maarten: “Samen met de locatie het grootste minpunt van deze anniversary-slasher*. Het neemt te vaak een loopje met de logica en geloofwaardigheid. Regisseur Lussier maakt de fout door het achtergrondverhaal van de oorspronkelijke moordenaar er al tijdens de openingscredits doorheen te jassen. Vervelend, omdat je tijdens het begin eerder geneigd ben te letten op de 3D-fotografie in plaats van het verhaal zelf. Het motief van de nieuwe killer spreekt niet tot de verbeelding.”

Marylinn: “De film begint spannend en er is een spel tussen de killer en de jongeren. Daarna gaat de film over in een echte slachtfilm. Er is maar weinig kat-en-muisspel in de film, waardoor je angst niet meer extra aangewakkerd wordt. Sommige scènes in de film zijn vaak nogal voor de hand liggend.”

Go of no go?
Marylinn: “Ondanks mijn kritiek zeg ik met volle overtuiging: een go! Ik heb ontzettend moeten lachen om de smerige effecten en ik was toch benieuwd waarom de moorden werden gepleegd!”

Maarten: “Een go. Zonder de 3D was deze film een stuk minder interessant geweest. De mogelijkheden van de mijn worden nauwelijks benut en de ontknoping valt tegen. Maar! My Bloody Valentine 3D moet het hebben van de gore (plus een gezonde dosis naakt): het is in Hollywood lang geleden dat dit zo expliciet in beeld werd gebracht. Heerlijk. En dat nog wel in 3D! Eet smakelijk.

* een aparte groep slasherfilms, waarin het motief van de moorden ten grondslag ligt aan iets wat jaren geleden gebeurd is. Moorden in deze films vinden meestal plaats rond een bijzondere gebeurtenis, bijvoorbeeld een bal, een verjaardag of in dit geval Valentijnsdag.

My Bloody Valentine 3D van Patrick Lussier draait nu in de bioscoop. Bekijk hier de trailer: