{text_bijlagen}

Into The Great Wide Open neigt naar volmaaktheid
Into The Great Wide Open neigt naar volmaaktheid
Into The Great Wide Open neigt naar volmaaktheid

Into The Great Wide Open neigt naar volmaaktheid

09 september 2009

Eén hindernis moet iedere bezoeker van het festival Into the Great Wide Open nemen: de Waddenzee. Artiest en bezoeker komen met de veerdienst naar Vlieland, zeeziek of niet. Bij windkracht 9 werden donderdagavond de eerste tentjes opgezet, waarvan enkelen meteen de lucht in vlogen. Maar als je houten haringen eenmaal stevig in het duinzand staken, dan had je ook wat: een sympathiek en splinternieuw festival.

Geen Lowlands praktijken

Into the Great Wide Open is met vierduizend bezoekers een klein festival. Op Lowlands vind je minstens tien keer zoveel bezoekers. Deze kleinschaligheid heeft z´n voordelen: je staat niet eindeloos in de rij voor de wc en als je een kwartiertje van tevoren naar het hoofdpodium loopt ben je ruim op tijd om een concert bij te wonen. Op de camping sta je niet hutje-mutje en je kunt ’s ochtends gewoon douchen.

Het festivalterrein van Into The Great Wide Open is een sportveld in de Vlielandse bossen. De tweede serieuze concertlocatie is een campingzaaltje op loopafstand. Met Kyteman, Emiliana Torrini, Red Snapper en Lykke Li, mag Into the Great Wide Open best meedoen met de groten. Helaas is het festival niet ontzettend spannend geprogrammeerd. De meeste bands zijn onlangs op andere Nederlandse podia verschenen, dus een door de wol geverfde concertganger ziet niet veel nieuws.

 

Betoverende Loney Dear

Veelal rustige, en vooral emotionele, luistermuziek voert de boventoon. Neem de Zweedse Loney Dear die met zijn eigenaardige stem betoverende ballads ten gehore brengt. De hoge vocalen op de achtergrond passen perfect in het decor. Frontman Emil heeft de boottocht vanaf Harlingen ternauwernood doorstaan, maar dat staat hem en zijn band niet in de weg om iedereen in één klap fan te maken.

Dat lukt The Veils niet. De gekwelde Finn Andrews maakt het er niet vrolijker op. Hij trekt continu getormenteerde bekken. Het is één grote klaagzang. Deze kennen we natuurlijk wel van de band, maar op Vlieland zijn ze niet in vorm. Ze spelen een heel korte set zonder toegift. Het is een stortvloed van geluid zonder subtiele klanken, waardoor dit optreden helaas in het water valt.

 

Zware muziek

Fink zorgt in een volgepakt campingzaaltje voor een veel intiemere sfeer. Deze lieve en stoere man is een echte muzikant. Met weinig middelen krijgt hij het zwetende publiek mee: met een gitaar, strakke drums en warm stemgeluid raakt meteen de gevoelige snaar. Hoewel Fink in zijn liedteksten de grote thema’s niet schuwt, blijkt hij op het podium een grappenmaker. De band geniet zichtbaar van de show. Dit in de wetenschap dat ze daarna gewoon in een tentje moeten overnachten. Verdiend applaus!

De IJslandse Lay Low zingt over eenzaamheid en liefde. Ze geniet op dit moment enige bekendheid, doordat ze in het voorprogramma van de eveneens IJslandse Emiliana Torrini speelt. Op Vlieland wint ze veel nieuwe zieltjes, het publiek is meteen verliefd. De schone dame in Scandinavisch vest staat dit keer zonder haar band en brengt haar bluesy liefdesliedjes loepzuiver ten gehore. Het is erg puur, dromerig en heerlijk om de zaterdagochtend mee te starten.

 

Knallende accenten

De vooral zwaarmoedige line-up van het festival kent een paar pittige accenten. Lykke Li is er zo één. Het is een spring-in-‘t-veld met een zwarte heksencape. Tijdens haar optreden klinken eindelijk wat elektronische geluiden en ze danst uitbundig tijdens haar show. Haar liefelijke stem staat in schril contrast met haar uitdagende performance. Lykke Li laat het even knallen op Vlieland.

Red Snapper is de tweede knaller. De al wat oudere heren mixen jazz met electro en improviseren erop los met contrabas, saxofoon, drum en gitaar. Het uitzinnige publiek kan geen afscheid nemen van de zeer dansbare jazz. Als afsluiter van Into the Great Wide Open zet de band meteen de toon voor volgend jaar.

Into the Great Wide Open is een bijna volmaakt festival. De sfeer is intiem, de opzet kleinschalig en de bezoekers zijn meer dan relaxt. Het is een verademing vergeleken met Lowlands of Crossing Border. Geen ander muziekfestival heeft een decor van duinen en branding. De rust, de gezamenlijke bootreis, de zilte lucht en het zout op je lippen doen de rest.

 

Into the great wide open op Vlieland.

Gezien: 5,6,7 september.

Meer informatie: www.intothegreatwideopen.nl

Carlinde Broeks & Sanne Wiltink


 

I (L) Emiliana

Dave: woensdag 23 september 2009
print terug mail
nieuwsbrief
einde: stop met scrollen