Toen was Geluk heel Gewoon is inmiddels gestopt, maar Het Echt Rotterdams Theater brengt de Rotterdamse humor terug van de televisie naar het toneel. Onder regie van Gerard Cox blijkt zelfs de Amsterdamse Amber Teterissa heel overtuigend als ras-Rotterdamse.
Onderzoek
We ontmoeten twee stellen in een flatgebouw. Annie en Ger zijn al 28 jaar getrouwd. Bianca en Stefan zijn hun buren en zijn een jong stel dat net in de flat is komen wonen in afwachting van de bouw van hun villa. Misverstanden ontstaan wanneer Bianca hoort dat er een jonge vrouw van de veertiende etage is overleden. Zou Stefan er iets mee te maken hebben? Tenslotte gedraagt hij zich erg vreemd. Ze gaat op onderzoek uit.
Gekibbel
Inspecteur Vlijmscherp begint grappig met Bianca en Ger die hun sleutels kwijt zijn. Gekibbel alom, waar uiteindelijk Ger het onderspit delft die door het raam van de buren moet klimmen om zijn huis in te kunnen. Het is een lekker, kluchtig begin van iets wat een leuke comedy lijkt te worden. Helaas blijkt Inspecteur Vlijmscherp helemaal niet zo scherp en wordt het stuk zelfs oubollig. Iets waar het eerdere Au, au, au… ME RUG! totaal geen last van had.
Doelgroep lacht
Het voornaamste probleem van Inspecteur Vlijmscherp is het ontzettend vlakke script. Dan hebben we het nog niet eens over de grappen – die zijn vaak niet leuk, maar de oudere Rotterdammers in de zaal liggen in elk geval dubbel. Dat doel hebben Cox & co. in elk geval bereikt. Maar waar de groep met Au, au… een origineel script had van kluchtkoning John Lanting is Inspecteur Vlijmscherp gebaseerd op een verhaal van de minder bekende Brit Ray Cooney.
Ergerlijk
Inspecteur Vlijmscherp begint grappig met een komsiche ruzie tussen Bianca en Ger over hun sleutels, overigens weer met veel flair gespeeld door Paul van Soest (Handige Harry in Bassie & Adriaan). Maar het Bianca-personage verziekt veel van de lol. Amber Teterissa krijgt niet veel meer te doen dan de bitch uit te hangen, een rol die niet leuk is, maar alleen maar ergerlijk. Het hele verhaal lijkt een bijzondere wending te krijgen met Teterissa in een dubbelrol, maar dat personage is even snel weer verdwenen als dat die opkwam. Het verhaal eindigt abrupt, op een moment dat het écht spannend had kunnen worden. Rotterdamse humor kan echt leuk zijn. Aan het enthousiasme van de acteurs ligt het niet. Maar doe de volgende keer gewon weer een lekkere Lanting-komedie.
Gezien: Inspecteur Vlijmscherp op zaterdag 27 februari in Theater Zuidplein.
Regie: Gerard Cox
Spel: Paul van Soest, Eva-Lise Geerlings, Amber Teterissa en Niels Horeman
Speellijst: zie http://www.tricolour.nl/speellijsten/Vlijmscherp0910.htm
|
"Zonder zich te storen aan een stukkie op Deadline"... die mensen waar u het over heeft storen zich er niet aan, waar ze groot gelijk in hebben. Maar u dus wel, blijkbaar? Dus waarom stoort u er zich wel aan? Lijkt mij nogal een overbodige moeite! Maar ik wil u wel hartelijk bedanken voor deze moeite... zo leren wij weer wat bij! |
|
Tja, het blijft een vak, dat recenseren, hoewel..., er is nog geen moeder geweest die op de vraag aan haar zoon: 'Wat wil je later worden Jantje?", als antwoord kreeg: "Recensent mamma!' |
