In kunstzinnige sferen bij Wowwowwonders in me

De dansvloer is vergeven van metalen emmers. Een van de dansers komt het podium oplopen en telt ze. Hij telt ze nog een keer en zegt dan tegen het publiek: “Sorry, we missen er twee.” Het is een bizar verbaal intermezzo in de aangename dansvoorstelling Wowwowwonders in me van anoukvandijk dc.

Oncontroleerbaarheid
Artieste en choreografe Anouk van Dijk heeft voor Wowwowwonders in me samengewerkt met Nik Christensen. Christensen is een beeldend kunstenaar die in Engeland werd geboren maar veel werk in Nederland verricht. Hij is een artiest die veel zwartwit schilderijen maakt met hier en daar wat lugubere beelden vol twijfel en hoofdpersonen die twijfelen over de oncontroleerbaarheid van gebeurtenissen. Volgens Anouk is de ‘oncontroleerbaarheid van de krachten buiten onszelf’ altijd een leidraad in haar werk geweest. Het was een kwestie van tijd voordat de twee samen gingen werken. 

Meerdere kunstvormen
Het zijn natuurlijk prachtige verwoordingen, maar het prettigst is bij de voorstellingen van anoukvandijk.dc. om je brein uit te zetten en je te laten meevoeren op het ritme van de bewegingen. Aanvankelijk lijkt er niet echt heel veel gedanst te worden en is het meer een mime. Het razendsnelle tempo van bijvoorbeeld de Parade-voorstelling Shot! ontbreekt. Wowwowwonders in me is interessant vanwege de samenstelling van kunstvormen: dans, licht, beeldende kunst en videokunst. 

Genoeg afwisseling
Het tempo van de de dans ligt niet bijster hoog, maar Wowwowwonders in me biedt wel genoeg afwisseling in sfeer. De hele lichte, gemoedelijke sfeer van het begin, met een toneel dat wit is – met de emmers als enige schakering. Op het einde is de hele omgeving paars en creeërt Anouk de ongemakkelijke sfeer uit de schilderijen van Nik Christensen – toch wel herkenbaar. 

Nét niet de werkelijkheid
De dansers staan in een halve cirkel bij elkaar en lijken zich uit te gaan kleden. Toch is er iets wat ze tegenhoudt. Twijfel… zullen we of niet? Een van de danseressen kijkt verleidelijk in de camera die haar filmt, speelt met de camera en met de toeschouwer. Dan blijkt dat het beeld op het toneel niet klopt met dat wat we zien op het scherm. Het is net niet helemaal de werkelijkheid. Anoukvandijk dc. zet het prachtig neer. 

Toegankelijk
Wowwowwonders in me is een mooie voorstelling voor wie een keer iets anders wil dan een avondje popcorn bij Pathé of bier drinken in het Comedy Theater. Het is bovendien erg interessant voor de kunst-o-fielen die het werk van Nik Christensen kennen. Dat anoukvandijk.dc ook toegankelijk is voor een groot publiek bewees ze allang op De Parade.

Gezien: Wowwowwonders in me van anoukvandijk dc., op vrijdag 12 maart in de Rotterdamse Schouwburg. Nog te zien t/m 25 mei. Meer info: www.anoukvandijk.nl