Het IFFR is inmiddels voorbij en de titels die in Nederland worden uitgebracht zijn bekend. Een aantal films is geruisloos voorbij gegaan aan bezoekers, pers en distributeurs of waren simpelweg niet de moeite waard. Onderstaande films gemist te hebben is geen ramp. Echt niet.
1 De Vliegenierster van Kazbek – Ineke Smits
De slotfilm van dit jaar was wonderbaarlijk genoeg binnen no-time uitverkocht. Net als Spion van Oranje bewijst De Vliegenierster dat een vakkundige technische crew niet genoeg is om een goede film te maken. Het zogenaamde magisch-realisme komt nergens van de grond, het lied in de film-in-de-film staat als een vlag op een modderschuit en vooral: het verhaal wordt geen moment interessant.
Vanaf 1 april in de bioscoop.
2 Content - Chris Petit
Een Belgische filmrecensent – en fan van regisseur Petit – noemde deze film na afloop ‘onwaarschijnlijke rommel’. Deze documentaire wil iets zeggen over moderne technologie en laat Hanss Zichler teksten uitblaten over de relavantie van Pokémonkaarten en herinneringen aan reizen. In slaap vallen is onvermijdelijk: dit werkt hypnotiserend.
3 Let Each One Go Where He May Go – Ben Russell
Om volkomen onbegrijpelijke redenen genomineerd voor een Tiger Award. Let Each One… is een kunstwerk en geen film die je voor een groot publiek moet vertonen. Dertien shots van tien minuten waarin erg weinig gebeurt is simpelweg te veel gevraagd. Saai.
4 Le Refuge – François Ozon
Niet eens zo gek slecht, maar een domper als je bedenkt hoe meesterlijk Ozons eerdere films 8 Femmes, Swimming Pool en Sitcom waren. Leuk dat hoofdrolspeelster Isabelle Carré tijdens de opnames zelf ook zwanger was, maar haar personage is moeilijk om mee te leven en het verhaal gaat nergens de diepte in.
Vanaf 12 augustus in de bioscoop.
5 Trash Humpers – Harmony Korine
Gevalletje je houdt er van of niet. Korine maakt een leuk statement, een extreem goedkoop ogende film tegenover het 3D van Avatar, maar wel één die nogal moeilijk uit te zitten is. Gemaskerde mannen en vrouwen die hun dag vullen met het humpen van rommel en spelen van poppenledematen. Apart. En toch best saai.
