Deadline doet verslag van het Internationaal Filmfestival Rotterdam (IFFR). Om te beginnen bekijken we vijf films die zijn genomineerd voor de prestigieuze VPRO Tiger Award. Films uit Canada, Denemarken, Japan en Mexico.
Les Signes Vitaux
Loodzwaar drama uit het Franssprekende gedeelte van Canada. Simone is een jonge biologe die op Harvard gestudeerd heeft. Ze neemt een pauze en besluit om vrijwillig te gaan werken in een verzorgingstehuis. Simone raakt geobserdeerd door haar patiënten, die tussen leven en dood balanceren. Goed gespeeld, met scènes in het verpleegtehuis die griezelig realistisch zijn. Vrolijk is anders.
Te zien:2 februari; 3 februari; 5 februari; 6 februari.
Alamar
Sympathieke combinatie van documentaire en drama en een grote kanshebber om de award te winnen. De vijfjarige Nico is een kind van een Italiaanse moeder en een Mexicaanse vader. Bij zijn vader en opa leert hij hoe het is om een visser te zijn. Bij terugkomst in Rome is het contrast – te – groot. Alamar is een film die voortkabbelt, zonder dat er veel spectaculairs gebeurt en zal voor sommigen te artistiek zijn. Anderen zullen dit een verademing vinden tussen alle grote gebaren op de rest van het festival.
Te zien: 31 januari; 6 februari.
R
Meesterlijk Deens gevangenisdrama over de jonge Rune die zijn plek moet zien te veroveren in een van de beruchtste afdelingen van een gevangenis. Dat dat niet zonder slag of stoot gaat, blijkt al als hij op de eerste dag een smerig klusje moet opknappen. De film wellicht een paar minuten minder gekund, maar de sfeer van de (echte) gevangenis gaat onder je huid zitten en hoofdrolspeler Pilou Asbæk acteert alsof hij nooit anders gedaan heeft. Binnenkort een interview met de regisseurs van dit prachtig staaltje cinema!
Te zien: 2 februari; 6 februari.
Jao nok krajok (Mundane History)
Een van die films waarbij het handig is de festivalgids van te voren goed door te lezen. Dan hoeft het in elk geval geen verrassing meer te zijn dat het laatste half uur van dit Thaise drama absoluut niet te volgen is. Maar stel je je hiervoor open, dan is dit een hele bijzondere film die je nog lang bijblijft. Een jongen heeft een ongeluk gehad en kan niet meer lopen. Door zijn verpleger leert hij weer van het leven te genieten. De slotscènes zijn bizar, adembenemend en wonderschoon tegelijk.
Te zien: 3 februari; 6 februari.
Miyoko
Voor liefhebbers en vooral Manga-fans is deze Miyoko wellicht een natte droom, voor anderen is deze schreeuwigere film een hele zit. De film vertelt over Miyoko, de muze van een beroemde manga-tekenaar. In Japan is de film inmiddels beroemd in het circuit van de pink cinema – soft-porno films waarin in principe geen vrouwelijke geslachtsdelen te zien mogen zijn. Enkele tekensequenties – zoals die in het begin - zijn de moeite waard, verder is Miyoko vooral erg hysterisch.
Te zien: 1 februari; 2 februari; 5 februari; 6 februari.
Het IFFR vindt nog tot en met 7 februari plaats op diverse locaties in Rotterdam.
Voor meer informatie, kijk op www.filmfestivalrotterdam.com
