IFFR: beloond of belogen?
Op het IFFR draaien zo veel films dat er altijd wel iets tussenzit dat heel erg mee of juist heel erg tegenvalt. De begeleidende – en jubelende – teksten in de festivalgids spelen daar soms een grote rol in. Grote leugens of juist fijne waarheden?
Yogera (Yes! That´s Us, Oeganda/Zuid-Afrika)
Dat is nog eens guerilla-fim maken: kunstenaarscollectief Yes! That´s Us ging de straat op, deed de camera aan en filmen maar. De onervaren acteurs leveren een prima prestatie af en het camerawerk is voor een no-budget-film als deze verbluffend goed. Het verhaal laat af en toe een kleine steek vallen, wat goedgemaakt wordt doordat maatschappelijk moeilijkere thema´s als doofheid, prostitutie en mannen in travestie worden aangestipt. Een heel fijne verrassing!
Nog te zien: vrijdag om 14.45u in LantarenVenster 2 en zaterdag om 14.30u in Cinerama 7
Wasted Youth (Argyris Papadimitropoulos en Jan Vogel, Griekenland)
Een buitenlandse filmjournalist is geërgerd. “Dat ze deze onzin als openingsfilm voor burgemeester en wethouder durven te vertonen... bizar.” De festivalgids jubelt alleen over de rijke sfeer in de film. Daar heeft men gelijk in: die is adembenemend en de hitte in Griekenland is voelbaar. Voor een IFFR-openingsfilm valt het verhaal helaas erg tegen, met alleen een (open) einde als geinige uitsmijter.
Nog te zien: vrijdag om 10.30u in Pathé 4 en zaterdag om 19.30u in Pathé 4
El niño de la luna (Agustí Villaronga, Spanje)
Au. Na het prachtige Tras el Cristal is de tweede lange film van Villagronga een fikse tegenvaller. Geen horror, geen sociale kritiek, maar een lullig verhaal over een jongetje dat denkt dat hij de zoon van de maan is. Wat begint als een mooie occulte thriller ontaardt in een doodeenvoudige achtervolgingsfilm vrij van mystiek en interessante ideeën. Destijds, in 1989, geflopt in Spanje.
Niet meer te zien op het IFFR
Hot as Hell: the Deadbeat March (Okuda Yosuke, Japan)
De regisseur werd geëerd door legende Johnny To. Hij zal het vast wel beter weten. En toch blijft dit hysterische, niet-grappige rommel met veel technische fouten. Vreselijk.
Niet meer te zien op het IFFR
King of Devil´s Island (Marius Holst, Noorwegen/Frankrijk/Polen)
Een film hoeft niet te verrassen om te kunnen boeien. Film naar waargebeurde feiten over een jeugdgevangenis op een eiland bij Oslo is grimmig en heeft een uitstekende rolbezetting. En fijn om Stellan Skarsgard weer in zijn moedertaal te horen. Interessant van begin tot eind.
Niet meer te zien op het IFFR
Silent Sonata (Janez Burger, Slovenië/Ierland/Finland/Zweden)
Wonderlijke film waarin geen woord wordt gezegd. Een gezin op een afgelegen (oorlogs-)gebied krijgt bezoek van een circusfamilie. De persmap leert dat het een moeilijke productie was, maar het resultaat is het waard. Magisch-realisme in een film die met een beetje pech door heel weinig mensen gezien zal worden.
Niet meer te zien op het IFFR
Meer info: www.iffr.nl
