Het International Documentary Film Festival Amsterdam is voor de 22e keer neergestreken in de hoofdstad. Van 19 t/m 29 november zijn hier ruim 250 documentaires te zien over de meest uiteenlopende onderwerpen. Deadline bezocht op het grootste documentaire filmfestival ter wereld Videocracy van Erik Gandini.
Godheid Berlusconi
Dat Silvio Berlusconi een beetje een gekke man is met een voorkeur voor vrouwelijk schoon, wisten we al. Toch doet de documentaire Videocracy van regisseur Erik Gandini je mond af en toe openvallen van verbazing. De president van Italië, een modern EU-land, is eveneens het hoofd van een media-imperium waarbij censuur aan de orde van de dag is. Vanzelfsprekend mag Videocracy in Italië dan ook niet op tv uitgezonden worden omdat de gebruinde president deze keer niet als een godheid wordt neergezet, zoals in zijn eigen promotiecampagnes.
Tv-ster
Hoe belangrijk televisie is in het dagelijks leven van de Italianen, blijkt uit de massale aanmeldingen voor audities voor velina’s, de halfnaakte dames die tv-shows opleuken om de aandacht van kijkers niet te laten verslappen. Ook Riccardo, 26 jaar en wonend bij zijn moeder, zet alles op alles om tv-ster te worden. ‘Met beroemdheid komen immers de meisjes, en hoe meer beroemdheid, hoe meer meisjes’. Zijn tactiek is hierbij om karate te combineren met zingen, want ‘Ricky Martin deed niet aan martial arts en Jean-Claude van Damme kon niet zingen’.
Schokkend grappig
Regisseur Gandini, die zelf in Italië opgegroeid is en nu in Zweden woont, weet binnen te dringen in het exclusieve tv-wereldje en filmt daar de meest invloedrijke personen. In de documentaire zitten veel hilarische momenten. Toch is dit des te pijnlijker, omdat de absurde wereld van glitter, geld en mooie mensen wel degelijk echt is. Vooral is het beangstigend hoezeer deze wereld verbonden is met de politiek: Berlusconi heeft de media in zijn macht en kan deze naar zijn extravagante hand zetten. Hoewel er niet diep ingegaan wordt op de manieren waarop Berlusconi zijn macht kan misbruiken, weet Gandini goed in beeld te brengen hoe het er achter de Italiaanse schermen aan toe gaat.
Erik wie?
Als de hoge bazen van de tv-wereld niet gebaat zijn bij een negatief imago, waarom werkten ze dan mee aan de film? Deze vraag beantwoordt Erik Gandini na afloop van de documentaire. ‘Ze waren zo gericht op de aandacht en hun eigen ego, ze wisten waarschijnlijk niet eens mijn achternaam. Het interesseerde ze niet waar ik mee bezig was. Om eerlijk te zijn vraag ik me af of ze weten wat een documentaire is’. Geen fijne gedachte, maar het heeft wel geresulteerd in een film die tegelijkertijd grappig en schokkend is.
Gezien: Videocracy van Erik Gandini.
Het IDFA is nog t/m 29 november in Amsterdam.
Meer info: www.idfa.nl
Beelden afkomstig van www.idfa.nl
Bekijk hier de trailer:
