Hoofden: grauwe kinderportretten

Kunstenares Kiki Lamers is omstreden. In 2005 wordt ze in Frankrijk, waar ze op dat moment woont, veroordeeld tot acht maanden cel wegens kinderporno. De Franse politie had enkele jaren eerder foto's van onder andere Lamers' kinderen in beslag genomen. Onder meer die foto's waren de basis voor de schilderijen van Kiki Lamers, die nu onder de naam Hoofden in het Utrechtse Centraal Museum te zien zijn.

Grauw en naargeestig
Blij word je niet van deze kinderportretten. Ze zijn geschilderd in grijstinten en de kinderen die geportretteerd zijn, kijken alles behalve vrolijk. Ze kijken eerder alsof ze al het wereldleed op zich hebben genomen. De omschrijving van de tentoonstelling heeft het over onschuld, maar die is ver te zoeken. Ook de titels van de werken zijn veelbetekenend. Een schildering van een jongetje met zijn handen voor zijn ogen heet See no evil. En een van de naargeestige afbeeldingen van kinderen met konijnenmaskers heet Something has to change.

Mooi ingericht
De tentoonstelling is niet groot. Ook wanneer je de schilderijen je volste aandacht geeft, ben je binnen hoogstens een half uur à drie kwartier door de zalen heen. Dat Hoofden een kleine expositie is, doet niet af aan de kwaliteit. De schilderijen van Lamers worden op een mooie manier gepresenteerd. De portretten hangen aan strak witte muren, die mooi afsteken tegen het grijs op de doeken. Ook de inrichting van de expositie is prettig. Doordat er maar een paar schilderijen per ruimte hangen, kan bezoeker zich zonder afleiding concentreren op de werken. Uitzondering is een kamer waar wat meer doeken hangen, maar doordat de portretten van hetzelfde meisje zijn, kun je ze goed vergelijken.

Pyke Koch
Naast de kinderportretten van Kiki Lamers, wordt in de expositie ruimte ook werk van Pyke Koch vertoond. In projectkamers hangen werken van de magisch realistische schilder, van wie het Centraal Museum aardig wat schilderijen in zijn bezit heeft. De projectkamers zijn gecreëerd om de bezoeker verbanden te laten zoeken tussen twee kunstenaars die op het eerste gezicht weinig met elkaar te maken hebben. De werken van Pyke Koch zijn namelijk strak en veel kleurrijker dan die van Lamers.

Extra dimensie
Toch vertonen de portretten gelijkenissen. Kochs geportretteerden kijken namelijk net zo droevig als die van Kiki Lamers. En zo zijn er, voor de oplettende museumganger, nog wel wat overeenkomsten te vinden. Erg geslaagd dus, die projectkamers. Het zet je aan het denken over verschillende stijlen en zo krijgt museumbezoek een extra dimensie.

Bezocht: Hoofden van Kiki Lamers
Deze expositie is nog tot en met 22 augustus te zien in het Centraal Museum in Utrecht
Meer info: www.centraalmuseum.nl