{text_bijlagen}

Het beste wat een croissant kan overkomen is hem laten liggen
Het beste wat een croissant kan overkomen is hem laten liggen
Het beste wat een croissant kan overkomen is hem laten liggen

Het beste wat een croissant kan overkomen is hem laten liggen

29 november 2007

Pablo Miralles is een dikke dertigjarige nietsnut. Hij rookt/drinkt/neukt/blowt en af en toe schrijft hij filosofische teksten. Op een dag verdwijnt zijn alom geliefde broer. Pablo gaat samen met zijn schoonzus op zoek en komt dan terecht in het spannende circuit van een sekte in Barcelona. Dit is kort samengevat de inhoud van Het beste wat een croissant kan overkomen van Pablo Tusset. Spannend? Niet echt.

Geen ontwikkeling
Op zich is het verhaaltje dat Pablo Tusset verzonnen heeft niet oninteressant. Alleen de personages ontwikkelen zich niet. De hoofdpersoon blijft precies hetzelfde als in het eerste hoofdstuk, neemt geen onverwachte wendingen en wordt niet interessant. Ook worden veel verhaallijnen niet afgemaakt. Een voorbeeld: Pablo krijgt ergens in het boek gevoelens voor een meisje genaamd Carmela. Ze bedrijven de liefde en zijn gevoelens worden sterker, maar vervolgens gebeurt er niets mee. Dat is frustrerend.

 

Vervelend taalgebruik
'Ik werd zonder kater wakker van de telefoon (…) Ik begreep dat ik een tijdje geprobeerd had de matras te penetreren zonder het gat te kunnen vinden. Dat is een nogal frustrerend gevoel, vrouwen kennen dat denk ik niet. Ze moeten het zicht voorstellen als de mouw van een jas die je met je arm niet kunt vinden, zoiets maar dan met een pik.' Zomaar een passage uit het boek. Het taalgebruik is interessant en in het begin origineel, maar honderd pagina’s verder begint het te irriteren. De personages komen niet to the point en blijven om het verhaal heen draaien. 360 bladzijden waarvan de helft niet nodig was geweest.

Cultauteur
Dit boek houd je aandacht niet vast. De titel is fascinerend, maar vervolgens worden de hoopvolle verwachtingen die deze titel oproept niet waargemaakt. Pablo Tusset schijnt in Spanje tot cultauteur te zijn gebombardeerd, maar cultuur is toch echt iets anders dan je matras penetreren. Cultuur gaat ergens over en dit boek jammer genoeg niet.

Het beste wat een croissant kan overkomen van Pablo Tusset ligt nu in de boekhandel.
 

 
 
print terug mail
nieuwsbrief
einde: stop met scrollen