Het Leven Is Vurrukkulluk: frisse verhaaltjes over vroegâh

Het leven is vurrukkulluk hebben we van Remco Campert geleerd. De titel van zijn debuutroman is ook de naam van een eenmalige voorstelling in De Kleine Komedie Amsterdam. Artiesten illustreren in deze voorstelling het thema van de 75e Boekenweek (het kind, de jeugd, de jongere). Schrijvers en dichters als Tjitske Jansen en muzikanten als Tjeerd Bomhof (Voicst) brengen hun blik op ‘jong zijn’ ten tonele zonder daar melancholisch over te doen.

All The Young Dudes
Na een voorwoord van Rick de Leeuw, die vanavond ook persoonlijke liedjes en gedichten laat horen, opent Tjeerd Bomhof met David Bowie’s All The Young Dudes. Na dit nummer komt Remco Campert (80 jaar) het podium op. Hij leest een passage uit Het Leven Is Vurrukkulluk en klinkt alles behalve kwetsbaar ondanks zijn hoge leeftijd. Ook ‘oude rot in het vak’ K. Schippers is aanwezig en draagt het mooi beschreven verhaal Logeren voor uit zijn boek Waar Was Je Nou over een eerste liefde.

Zachte fautteuil
Enkele optredens worden begeleid door pianist Jan Hautekiet en zijn zoon Jasper op de contrabas. Verder ziet het podium er enigszins uit als het decor voor een conferentie. De voordrachten gebeuren vanachter een staande lessenaar en dat doet wat zakelijk aan. Het liefst stond er een zachte brede fautteuil voor de dichters, zo eentje als waar je vroeger uit werd voorgelezen door grootmoeder. Toch doet de zakelijke lessenaar niets af aan de knusse en sympathieke sfeer. Het is een kleine show, waar de theaterzaal van De Kleine Komedie zich goed voor leent.

De jonge jaren
Tjitske Jansen staat vooraan op het podium met haar boek Koerikoeloem in de hand. De komische gedichten over haar ervaringen als jong meisje worden pittig en snel verteld. Over lijm van tafels krabben in de kleuterklas, lievelingstantes en in bad zitten met haar broer en een drol naar hem toe laten drijven. Silvia Kristel (onze ouders kennen haar van de Emmanuelle films) blikt met dia’s terug op haar jeugd: we zien onder andere haar eerste Mercedes en een fotoshoot in Charlie Chaplin-pakje. Katarina Vermeulen zingt het leuke speelse liedje Een Doodgewone Jongen, die dagen later nog in je hoofd zit. Het is geschreven door haar vader: de in 2004 overleden liedjesschrijver Bram Vermeulen. Jan en Jasper Hautekiet spelen met haar mee. “Ik wou dat ik hier ook met mijn vader kon staan”, zegt Katarina.

Frisse verhaaltjes
Rick de Leeuw vertelt na afloop aan Deadline: “Er is geprobeerd het programma zó te maken dat het weemoedig is maar niet nostalgisch en ontroerend maar niet aandoenlijk.” Hij heeft gelijk: oud en jong is op het podium bijeengebracht wat het fris houdt en dimensies geeft van verschillende generaties. De onderwerpen rondom het jong zijn roepen geen gevoel op van melancholisch terugkijken naar ‘vroegâh’ zoals oudere mensen vaak doen. Ook de muziek voegt toe aan een vrolijke samenhang. Tijdens de voordrachten besef je iets wat naar je eigen kinderjaren verwijst: wat is het toch fijn om voorgelezen te worden.

Beeld: Monique van de Wijdeven
Bezocht: Het Leven Is Vurrukkulluk, 12 maart 2010 in De Kleine Komedie te Amsterdam.
Meer info: www.dekleinekomedie.nl / www.boekenweek.nl