Heroïek en heldendaden in Defiance

Het was de winter van 2008 afzien in Nederland. Al die ijzige kou! Voor de echt bestaande hoofdpersonen in Defiance moet het gedurende de winters van de Tweede Wereldoorlog al helemaal niet tof zijn geweest: met weinig kleren en nauwelijks eten overleven in de bossen van Wit-Rusland… Dat doet niemand je na. Behalve dan als iemand in een film speelt en die iemand Daniel Craig heet.

Broer Zus
Daniel speelt Tuvia, een Jood die samen met broers Asael en Zus (geen grapje) de bossen van Wit-Rusland in moet vluchten. Het is de tijd van de Tweede Wereldoorlog. Het drietal sluit zich aan bij een groepje Russische verzetsstrijders en begint met de opvang van andere Joden, in een onderduikerskamp midden in het bos. De groep wordt steeds groter en groter en tussen Tuvia en Zus ontstaat onenigheid. Zus wil vechten, Tuvia kiest ervoor om af te wachten en leiding over de groep te nemen. Maar dan beginnen de Duitsers wel heel erg dichtbij te komen.

Poolse kritiek
Defiance kon in het Oost-Europese Polen rekenen op flink wat kritiek. Het drietal broers wordt daar gezien als landverraders. Regisseur Edward Zwick kreeg het commentaar te weinig nuance in zijn film te hebben aangebracht. Hij zou met zijn script teveel hebben gekeken naar de kant van de drie broeders en minder naar hun wandaden tegen het gewone volk van Polen en Wit-Rusland.

Geen lievertjes
Dat laatstse is niet helemaal waar. Al vroeg in de film wordt duidelijk dat de twee oudste broers – Tuvia en Zus – niet bepaald lievertjes zijn. Ze bereiden een plan voor om ver van de andere vluchtelingen te slapen, zodat zij eerder weg kunnen komen als er problemen zijn. Daarnaast zien we vooral Zus een aantal keren een paar onschuldige burgers om het leven brengen. Het is in principe genoeg voor het publiek dat minder behoefte heeft aan een historisch accurate film, maar veel liever een spannende avonturenfilm ziet.

Onderhoudend drama
Daarin is Zwick goed geslaagd. Defiance mag dan wel flink gedramatiseerd zijn op sommige fronten, onderhoudend is de film zeker, hoewel de 137 minuten iets aan de te lange kant zijn. Er komen de nodige clichés en heroïek bij kijken – de heldhaftige speeches en het slotgevecht bijvoorbeeld – en de film neemt soms wel heel erg een loopje met de geloofwaardigheid, maar Defiance scoort met de prachtige beelden in de bossen en sterk acteerwerk van de hoofdrolspelers.

Heerlijk ingetogen
Hoofdrolspelers Daniel Craig en Liev Schreiber zijn de absolute toppers van de film. Daniel blijkt absoluut meer te kunnen dan zijn werk in twee films over een zekere geheim agent. En het is te hopen dat Liev Schreiber nu eindelijk eens doorbreekt bij het grote publiek. Hij had een klein rolletje in de Scream-trilogy en staat binnenkort tegenover Hugh Jackman in X-Men Origins: Wolverine. Al zijn rollen speelt hij heerlijk ingetogen. In Defiance is dat niet anders. Een groot pluspunt trouwens voor Defiance: in een aantal scènes spreken de acteurs gewoon de taal van het gebied waar de film zich afspeelt. Een verademing na alle oorlogsfilms waarin Engels met een accent wordt gesproken. Respect!

Gezien: Defiance van Edward Zwick. Deze film draait nu in de bioscoop.
Bekijk hier beelden uit de film: