Heet spel in Alabama Chrome

Alabama is hot! Niet alleen de temperatuur in dit oord in Amerika, ook de naam zorgde voor veel snikhete tenten op theaterfestival De Parade, waar Alabama Chrome een groot succes was. Nu mogen Viktor Griffioen, Kaspar Schellingerhout en Erik van der Horst – alias The Sadists – het door het hele land proberen.

Steengroeve
Alabama Chrome speelt zich af in het zuiden van Amerika, de plek waar ooit jazzmuziek, blues en country zijn ontstaan. Drie mannen spelen verschillende situaties in deze hitte. Hitte waarin het eigenlijk te warm is om iets te kunnen doen, maar als je bijvoorbeeld in een gevangenis zit met een ingebouwde steengroeve, zal je wel moeten. En die hond blijft je net zolang smekend aankijken totdat je keer op keer die stok gooit.

Wereldhit op de Parade
The Sadists: drie jonge honden die voorstellingen maken met ‘veel ontploffende rotzooi en veel herrie’. Theatergezelschap Orkater nam de jongens onder hun hoede en gaf ze de vrijheid te doen wat ze wilden – zolang Orkater het maar leuk genoeg vond. Dat vonden ze. in 2008 speelden ze op De Parade Alabama Chrome en waren een plaatselijke wereldhit. Dranck van het jaar daarna zo mogelijk nog groter. En nu is Alabama Chrome op een reprise.

Warme zuiden
Iedereen heeft wel z’n eigen beeld van het warme zuiden van Amerika en The Sadists spelen hier handig op in. Dit decor van het zuiden geeft als theatermaker veel vrijheid. Het publiek weet ongeveer wat de setting is, maar ‘Het Zuiden’ is breed genoeg om daar je eigen invulling aan te geven. In de korte sketches die de drie heren brengen kunnen ze daarom naar hartelust spelen met clichés. En het leuke is dat ze deze clichés met hun spel verrassend weten te houden.

Blues meets Trainspotting
Daarom is de scène met de redneck politie-agent (mét een joekel van een zonnebril) ook zo grappig, die een arme automobilist zonder schroom ‘a true socksucker’ noemt. Of een (werkloze?) arbeider die gedwongen wordt door z’n hond om de stok te gooien; het plaatje was er al en de acteurs zetten het met hun energie wat steviger aan. Blues met de energie van Trainspotting wanneer er iemand in een wasbak wegduikt en verdwijnt.

Te hard volume
Punt van kritiek: de muziek. De techniek staat op een veel te hoog volume waardoor de teksten soms slecht te verstaan zijn. En de scène waarin de jongens op een paar betonblokken staan te slaan doet hierdoor pijn aan je oren – wég is de aandacht voor de muziek. Jammer is ook dat de muziek soms toch wat conventioneel aanvoelt. ‘Braaf’ is niet het goede woord, maar de momenten met puur toneel zijn toch het interessantst.

Beeld: Bowie Verschuuren

Gezien: Alabama Chrome van The Sadists, op 19 januari in theater Zeebelt in Den Haag
Meer info: www.orkater.nl