Gitaargod gespot: Kaki King
Op haar vorige plaat ‘Dreaming of Revenge’ klonk Kaki King erg speels, maar toch vrij rustig. Als er dan ook nog een country-zanger in het voorprogramma staat, lijkt de toon voor een rustig avondje gezet. En ja hoor, met zijn lage, schorre stem zingt Quinten Rutgers het publiek bijna in slaap. Op een goede manier, dat wel. Maar dan komt Kaki King op met een knallend rocknummer, waarmee ze lijkt te willen zeggen: “Jongens, nu gaat het dak eraf!”
Gitaargod
Om maar even een open deur in te trappen: Kaki King kan prachtig gitaar spelen. In 2006 is ze dan ook door het invloedrijke tijdschrift Rolling Stone uitgeroepen tot ‘Guitar God’. Tijdens het optreden pakt ze er een stuk of vijf bij, waaronder een ‘lap steelguitar’, een jazzgitaar en een speciale gitaar waarop ze tapt. Ze wordt geroemd om haar combinatie van dubbelhandig ‘fret tapping’ en slap-bass technieken. Met beide handen aan de hals van de gitaar produceert ze allerlei snelle nootjes. Het is erg melodieus en klinkt prachtig.
Ingetogen
Toegegeven, Kaki rockt niet de hele tijd. Soms laten haar bandleden haar even alleen en speelt ze ingetogen liedjes, voornamelijk instrumentaal. Een lekkere afwisseling. Het klinkt zo mooi dat het even twijfelen is of dat niet het grootste deel van haar programma had moeten zijn. Maar de hier en daar wat experimentele post-rock met elektronische geluidjes is té meeslepend. Zeker wanneer Kaki er een laagje dromerige, galmende zang aan toevoegt. De afwisseling maakt het juist compleet.
Vlotte babbel
Kaki King is een echte live-artiest. Haar liedjes klinken live veel beter dan op haar album. Bovendien worden ze aan elkaar gepraat door haar leuke, vlotte babbel. Zo wordt er menig ‘inside joke’ gemaakt, die desondanks voor het publiek ook grappig is en ontstaat er op het podium een discussie of het Verenigd Koninkrijk nu wel of niet bij Europa hoort. Prachtig. Misschien heeft het te maken met een uitspraak van haar eerder die avond: “I ate some time ago, but now I’m hungry again. So I will just have to drink beer”. Hoe dan ook, als je van muziek houdt, moet je haar een keertje bezoeken.
Kaki King. Gezien: 8 april in Vera, Groningen.
Meer info: www.kakiking.com en www.myspace.com/kakiking
Fotografie: Daniel Karavolos.
Om maar even een open deur in te trappen: Kaki King kan prachtig gitaar spelen. In 2006 is ze dan ook door het invloedrijke tijdschrift Rolling Stone uitgeroepen tot ‘Guitar God’. Tijdens het optreden pakt ze er een stuk of vijf bij, waaronder een ‘lap steelguitar’, een jazzgitaar en een speciale gitaar waarop ze tapt. Ze wordt geroemd om haar combinatie van dubbelhandig ‘fret tapping’ en slap-bass technieken. Met beide handen aan de hals van de gitaar produceert ze allerlei snelle nootjes. Het is erg melodieus en klinkt prachtig.
Ingetogen
Toegegeven, Kaki rockt niet de hele tijd. Soms laten haar bandleden haar even alleen en speelt ze ingetogen liedjes, voornamelijk instrumentaal. Een lekkere afwisseling. Het klinkt zo mooi dat het even twijfelen is of dat niet het grootste deel van haar programma had moeten zijn. Maar de hier en daar wat experimentele post-rock met elektronische geluidjes is té meeslepend. Zeker wanneer Kaki er een laagje dromerige, galmende zang aan toevoegt. De afwisseling maakt het juist compleet.
Vlotte babbel
Kaki King is een echte live-artiest. Haar liedjes klinken live veel beter dan op haar album. Bovendien worden ze aan elkaar gepraat door haar leuke, vlotte babbel. Zo wordt er menig ‘inside joke’ gemaakt, die desondanks voor het publiek ook grappig is en ontstaat er op het podium een discussie of het Verenigd Koninkrijk nu wel of niet bij Europa hoort. Prachtig. Misschien heeft het te maken met een uitspraak van haar eerder die avond: “I ate some time ago, but now I’m hungry again. So I will just have to drink beer”. Hoe dan ook, als je van muziek houdt, moet je haar een keertje bezoeken.
Kaki King. Gezien: 8 april in Vera, Groningen.
Meer info: www.kakiking.com en www.myspace.com/kakiking
Fotografie: Daniel Karavolos.
